„W apostolstwie bądź posłuszny, nie zwracając uwagi na ludzkie cechy tego, kto wydaje polecenie, ani na sposób, w jaki polecenie wydaje. Inaczej nie będzie to cnota”.
św. J. Escriva „Bruzda” 373
Photo by Sasha Matic on Pixabay
„W apostolstwie bądź posłuszny, nie zwracając uwagi na ludzkie cechy tego, kto wydaje polecenie, ani na sposób, w jaki polecenie wydaje. Inaczej nie będzie to cnota”.
św. J. Escriva „Bruzda” 373
Photo by Sasha Matic on Pixabay
„[…] grupa osobników, która odziedziczyła tę cechę [wrażliwość – przyp. UP], by zbudować poczucie własnej wartości i pewności siebie, stosuje charakterystyczną strategię przetrwania polegającą na chwilowym zatrzymaniu się w celu obserwacji i przetworzenia tego, co zostało zauważone, przed wyborem działania. Powściągliwość ta nie stanowi jednak wyznacznika cechy. Gdy wrażliwy osobnik od razu dostrzega, że bieżąca sytuacja jest podobna do jakiejś zapamiętanej z przeszłości, wówczas dzięki temu, że ma ją już doskonale przemyślaną i przyswojoną, może zareagować na niebezpieczeństwo lub nadarzającą się okazję szybciej niż inni. Z tego powodu trudno było zaobserwować podstawowy aspekt tej cechy, którym jest głębia przetwarzania”.
E. N. Aron „Wysoko wrażliwi”, s. 24-25
„Potem powiedziałem im […] że to, co cenią w wybranych osobach, jest cechą, która powoli się w nich rodzi. Jeszcze jej w sobie nie rozpoznają, ale właśnie dlatego podziwiają ją w innych ludziach. Kiedy znajdą ją w sobie, zaczną podziwiać coś zupełnie innego, aby wciąż wzrastać w wewnętrznej wolności i szczęściu. Kiedy wiesz, co podziwiasz w innych, to tak, jakbyś miał przed sobą czarodziejskie lustro, które odbija jeszcze nienarodzoną część ciebie”.
G. Rubin „Projekt szczęście”, s. 284