„W głębokich, zimnych jaskiniach,
Gdzie cienie się łączą z cieniami,
Stare księgi stłoczone w marzeniach
Śnią o czasach, gdy były drzewami”.W. Moers „Miasto Śniących Książek”, tł. K. Bena
Posty oznaczone jako cytat
Płomień Bożej miłości
„Jeśli płomień Bożej miłości zapalił się już w tobie, nie odsłaniaj go pochopnie, nie chciej wystawiać go na wiatr. Pilnuj ognia, aby nie zgasł i nie utracił swego ciepła. Oznacza to: uciekaj, jak dalece możesz, przed rozproszeniami, trwaj w skupieniu przed Bogiem, unikaj próżnych rozmów”.
św. Karol Boromeusz, przemówienie podczas synodu
Nie ma prawdziwej modlitwy
„Nie ma prawdziwej modlitwy tam, gdzie nie ma żadnego wysiłku, żadnej pracy w czasie modlitwy”.
P. P. Ogórek „Kierownictwo duchowe”
Photo by reenablack on Pixabay
Świat lektur przenosi go z dala od bolesnej rzeczywistości
„Świat lektur przenosi go z dala od bolesnej rzeczywistości – niczym narkotyk, ale także jak objawienie”.
C. Duriez „Przewodnik po Narnii”
Photo by Mystic Art Design on Pixabay
Spójrzmy więc na kapłana
„Spójrzmy więc na kapłana, który wie, że wymaga się od niego świętości życia, wstrzemięźliwości i anielskich obyczajów w postępowaniu. Chciałby tego wszystkiego, ale nie myśli o zastosowaniu prowadzących ku temu środków: postu, modlitwy, unikania złych i szkodliwych rozmów oraz niebezpiecznych poufałości”.
św. Karol Boromeusz, przemówienie podczas synodu
Photo by István Kis on Pixabay
Słysząc ten cudowny głos
„Któż, słysząc ten cudowny głos, pełen słodyczy, miłości i spokoju: «Ojcze, przebacz im», nie ogarnie zaraz całym uczuciem serca swoich nieprzyjaciół? «Ojcze» – powiedział – «przebacz im». Czy można było dodać więcej łagodności i miłości tej modlitwie?
On jednak dodał! Mało Mu było się modlić, chciał jeszcze usprawiedliwiać. «Ojcze – mówił – przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią». Wielce bowiem grzeszą, ale mało rozumieją”.bł. Eldred „Zwierciadło miłości”, ks. 3,5
Nie zamknął oczu
„Nie zamknął oczu i płomień wybuchł wokół niego i zatańczył mu w duszy”.
K. DiCamillo „Opowieść o Despero”, tł. A. Cioch
Photo by Gerd Altmann on Pixabay
W rzeczywistości śmierć nie należała do natury
„W rzeczywistości śmierć nie należała do natury, ale naturalną stała się potem. Na początku bowiem Bóg nie ustanowił śmierci, ale dał ją jako lekarstwo. Po upadku życie ludzkie, skazane na ustawiczną pracę i trudy, zaczęło być prawdziwą udręką. Trzeba więc było położyć kres nieszczęściom, tak aby śmierć oddała z powrotem to, co życie utraciło. Bez pomocy łaski nieśmiertelność jest raczej ciężarem niż korzyścią”.
św. Ambroży „O śmierci brata Satyra”
On znajduje upodobanie w duszy
„On znajduje upodobanie w duszy, która uznaje swoją nieudolność”.
św. Elżbieta od Trójcy Świętej „Wielkość naszego powołania”
Photo by Harmony Lawrence on Pixabay
Czyż księga pustkę w pełnię zmienia?
„Czyż księga pustkę w pełnię zmienia?
czyż skrzepi kogoś, wzniesie, wzruszy?
nie znajdziesz, bracie, ukojenia,
jeśli go nie masz w własnej duszy”.J. W. Goethe „Faust”, tł. E. Zegadłowicz
Photo by congerdesign on Pixabay