„- Co znaczy rozumieć?
– Nie wybielać. Nie oczerniać. Nie koloryzować.
– Co to znaczy?
– Nie wymyślać. Nie spekulować. Nie kombinować.
Być faktem i konstatować fakty”.E. Stachura, cyt. za: https://pamietnik-dda.blogspot.com/2009/04/zapisalam-w-czerwonym-notesie_19.html
Photo by manseok Kim on Pixabay
„Dlatego Stefan postanowił sobie, że własne dzieci nauczy kochać. Da im to, czego nigdy nie miał. Da im miłość.
– To niemożliwe – powiedziała – nie można dawać, skoro się nigdy nie otrzymało. Można tylko o miłość zabiegać, skamleć, prosić, wymuszać, szantażem albo siłą”.E. Grętkiewicz „Idę kochać!” w: taż „Szminka w kolorze cyklamenu”, s. 63
„Dla siebie Bóg nic z tego nie pragnie, gdyż niczego nie potrzebuje. A jeśli czegoś pragnie, to jedynie tego, co wywyższa duszę. Ponieważ nie ma innej rzeczy, w której mógłby ją bardziej wywyższyć, jak zrównanie jej ze sobą, zatem tego jedynie pragnie, żeby Go miłowała. Właściwością miłości jest zrównanie kochającego z tym, co kocha”.
św. Jan od Krzyża „Pieśń duchowa” 28.1
Photo by pierreforlin on Pixabay
„[…] Karmel nie jest jeszcze niebem, ale nie jest już ziemią”.
św. Elżbieta od Trójcy Świętej „Pisma” t. II, list 91 do ciotek Rolland, s. 35
Photo by giografiche on Pixabay
„Dusza wytłumaczyła już, w jaki sposób przygotowuje się do wstąpienia na tę drogę. Polega on na tym, by nie szukać smaków i rozkoszy i uzbroić się w męstwo potrzebne do zwyciężenia pokus i trudności. Na tym polega ćwiczenie się w poznaniu siebie samego, i to przede wszystkim powinna dusza czynić, by mogła postąpić w poznaniu Boga”.
św. Jan od Krzyża „Pieśń duchowa” 4.1
Photo by Myriams-Fotos on Pixabay
„[…] bardzo go proszę, aby się dużo modlił za mnie, abym była pełną karmelitanką, to znaczy świętą, co na jedno wychodzi!”
św. Elżbieta od Trójcy Świętej „Pisma” t. II, list 91 do ciotek Rolland, s. 34-35
Photo by Myriams-Fotos on Pixabay
„Jesteś schwytany w pułapkę pracy, miłości, atrakcyjności i wartości. Nie możesz ich dosięgnąć. Nigdy nie wyrobisz się ze wszystkim, co masz do zrobienia. Nieważne, ile stracisz na wadze, i tak nie poczujesz się atrakcyjna. Nieważne, jak wiele osiągniesz: i tak nie poczujesz się kompetentny. Nieważne, jaką miłością cię obdarzą. Nigdy nie poczujesz się jej godny […]. Perfekcjonizm to nieustanne osądzanie siebie i innych jako wadliwych. Im więcej oceniasz, tym więcej wad dostrzegasz”.
G. Zukav „Serce duszy”, s. 155-156
