„Nie chciej spełniać swojej woli, choćbyś czuł zgorzknienie, ponieważ spełniając ją znajdziesz podwójną gorycz”.
św. Jan od Krzyża „Słowa światła i miłości” 17
Photo by Kaushik Roychowdhury on Pixabay
„Nie chciej spełniać swojej woli, choćbyś czuł zgorzknienie, ponieważ spełniając ją znajdziesz podwójną gorycz”.
św. Jan od Krzyża „Słowa światła i miłości” 17
Photo by Kaushik Roychowdhury on Pixabay
„Każde nowe cierpienie, każda trwoga serca, to niejako lekki zefir, który zanosi Jezusowi woń Jego lilii, wówczas On uśmiecha się z miłością i przygotowuje nową gorycz. Napełnia kielich aż po brzegi w tej myśli, że im więcej lilia wzrasta w miłości, tym bardziej wzrastać powinna w cierpieniu!”.
św. Teresa od Dzieciątka Jezus, list 83 do Celiny
Photo by Gerd Altmann on Pixabay
„Nigdy jeszcze tak bardzo nie zrozumiałam, że cierpienie jest największą rękojmią miłości, jaką Bóg może okazać swemu stworzeniu, i nigdy nie podejrzewałam, że taki smak jest ukryty w głębi kielicha dla tego, kto go wypił aż do dna. Droga pani, to ojcowska ręka, ręka nieskończenie czuła zadaje nam ten ból. Och, umiejmy przejść ponad goryczą tego bólu, aby w nim znaleźć nasz odpoczynek”.
św. Elżbieta od Trójcy Świętej, list 315 do pani de Sourdon, w: taż „Pisma” t. 2, s. 510
Photo by Gabriela Piwowarska on Pixabay
„Jest zbyt młody, by mógł nauczyć się nienawidzić sam siebie, ale ziarno już tam tkwi; jeśli da mu się trochę czasu, wzrośnie i zrodzi gorzkie owoce”.
S. King „Mroczna wieża I. Roland”
Photo by Constantin Aeternum on Pixabay
„Ojciec. To słowo zawsze odnosiło skutek, ale żadne słowo nie napawało jej większą goryczą. Zaledwie sześć liter – a już czuła się tak mała, słaba i brzydka, że inni spuszczali wzrok, by na nią nie patrzeć”.
C. Funke „Atramentowa śmierć”
Photo by Inactive account – ID 27707 on Pixabay
„Jakże wdzięczna jestem Jezusowi, że pozwolił mi znajdować «jedynie gorycz w ziemskich przyjaźniach». Z sercem takim, jak moje, łatwo dałabym się usidlić i podciąć sobie skrzydła; jakże więc mogłabym potem «ulecieć spocząć»? Jak może serce oddane miłości stworzeń zjednoczyć się wewnętrznie z Bogiem?… Wiem, że jest to niemożliwe. Nie pijąc nigdy z kielicha nadmiernej miłości ku stworzeniom, czuję jednak, że nie mogę się mylić. Widziałam tyle dusz oczarowanych tym zwodniczym światłem, jak podobne biednym motylom latały opalając sobie skrzydła, po czym powracały do tego prawdziwego, słodkiego światła miłości, które wracało im skrzydła bardziej promienne i lżejsze, aby mogły w końcu ulecieć do Jezusa, tego Boskiego Płomienia, «który płonie a nie spala»”.
św. Teresa od Dzieciątka Jezus „Dzieje duszy”, s. 97
„Bo słuchajcie i zważcie u siebie,
Że według Bożego rozkazu:
Kto nie doznał goryczy ni razu,
Ten nie dozna słodyczy w niebie”.A. Mickiewicz „Dziady” cz. II