W zeschłych wrzosach hulał wichr

“W zeschłych wrzosach hulał wichr,
W lesie już i powiew cichł,
W lesie cienie dniem i nocą,
Ciemne dziwy traw migocą.

Wiatr się stoczył z zimnych gór,
Grzmiał jak gromów groźny chór,
Jękły drzewa w leśnej głuszy,
Liść w gałęziach stulił uszy.

Wiatr znów zaczął dąć na wschód –
W lesie cicho jak i wprzód.
Za to poza lasem, blisko,
Śpiewa wiatrem trzęsawisko.

Trawy syczą, szuszczą źdźbła,
W ziołach chrzęści nuta zła –
A w jeziorze pęd wichury
Drze odbite w fali chmury.

Przez samotne góry w bok
Wionął wiatr, gdzie czuwa smok;
Pośród głazów tam olbrzymich
Z lasu czarne idą dymy.

Wreszcie z dolin i ze wzgórz
Spłynął w noc jak w otchłań mórz –
Potem w żagiel dmąc miesiąca
W wodę srebrne gwiazdy strącał”.

J. R. R. Tolkien “Hobbit, czyli tam i z powrotem”

Photo by Janusz Nowak on Pixabay

Jedno drzewo może być początkiem lasu

“Jedno drzewo może być początkiem lasu.
Jeden uśmiech może rozpocząć przyjaźń.
Jedna ręka może podnieść duszę.
Jedno słowo może wyznaczyć cel.
Jedna świeca może rozjaśnić mrok.
Jeden uśmiech może zwyciężyć przygnębienie.
Jedna nadzieja może podnieść na duchu.
Jeden dotyk może pokazać, że ci zależy.
Jedno życie może przyczynić się do zmian.
Bądź tym ‘jednym’ dzisiaj”.

Czytaj dalej