Zbawiciel nasz pozostawia «owieczki wierne na pustyni»

“Zbawiciel nasz pozostawia «owieczki wierne na pustyni». Ileż treści zawiera się w tych słowach!… Jest ICH PEWIEN, nie mogą zbłądzić, bo są więźniami miłości, toteż Jezus pozbawia je swojej odczuwalnej obecności, aby obdarzać pociechami grzeszników; jeżeli zaś zaprowadzi je na Tabor, to na krótkie tylko chwile, zazwyczaj bowiem doliny są miejscem Jego spoczynku: «Tam odpoczywa w południe»”.

św. Teresa od Dzieciątka Jezus, L142

Photo by Tom on Pixabay

W najtrudniejszych chwilach życia

“W najtrudniejszych chwilach życia pamiętać zawsze o tym, że cokolwiek czynię, wszystko to czynię z miłości i świętej obecności Tego, którego miłuje dusza moja. I tak, czy cierpię mało czy dużo, czy się ubieram, czy myję, czy się modlę – jak mogę, czy klęcząca, czy siedząca, czy leżąca, ot tak jak mogę, wszystko to czynię z miłości do mojego Boga i w Jego świętej obecności. Tak jak wobec swego najukochańszego i najlepszego Ojca. Tak trzeba zawsze myśleć, a nic nie będzie trudno ani ciężko”.

A. Salawa “Dziennik”

Photo by congerdesign on Pixabay

My pragniemy Boga

“My pragniemy Boga, który jest źródłem tego wszystkiego! Akt wiary, na który powinniśmy się zdobyć, jest czymś bardzo prostym, ale jednocześnie niełatwym. Prostym, bo cóż prostszego niż powiedzieć: «Panie, stoję przed Tobą i wierzę, że jesteś obecny. Działaj we mnie i przeze mnie». A równocześnie niełatwym, bo jest to krok w ciemno. Trzeba to zrobić… zanim się poczuje obecność Boga, a nawet wtedy gdy się jej nie poczuje wcale”.

B. Młynarz, cyt. za: M. Jakimowicz “Jak poruszyć niebo?”, s. 135-136