„Chciałbym krzyczeć do uszu tylu kobiet i mężczyzn: oddanie dzieci na służbę Bogu nie jest ofiarą, lecz zaszczytem i radością”.
św. J. Escriva „Bruzda” 22
Photo by Thomas Wolter on Pixabay
Posty oznaczone jako ofiara
Oddanie samego siebie jest pierwszym krokiem
„Oddanie samego siebie jest pierwszym krokiem na drodze ofiary, radości, miłości, zjednoczenia z Bogiem. – I w ten sposób całe życie wypełnia błogosławione szaleństwo, które pozwala odnaleźć szczęście tam, gdzie ludzka logika dostrzega jedynie wyrzeczenie, cierpienie, ból”.
św. J. Escriva „Bruzda” 2
Photo by Mirosław i Joanna Bucholc on Pixabay
Jakże dużo cię kosztuje to niewielkie umartwienie
„Jakże dużo cię kosztuje to niewielkie umartwienie! – Walczysz. – Zupełnie jakby ci powiedziano: «Dlaczego masz być wierny ustalonemu planowi życia, dlaczego masz żyć według zegarka>». – Przyjrzyj się, jak łatwo można oszukać małe dzieci! – Nie chcą przyjąć gorzkiego lekarstwa, ale zaraz się je zachęca: «No – mówią im – ta łyżeczka za tatusia, a ta druga za babcię…» i tak dalej, aż zażyją wszystko.
Tak samo ty: jeszcze kwadrans włosiennicy za dusze w czyśćcu, pięć minut za rodziców, jeszcze pięć za braci w dziele apostolskim… Aż upłynie wyznaczony czas.
Jak wielką ma wartość umartwienie czynione w ten sposób!”.św. J. Escriva „Droga” 899
Bolesne ukłucie
„Bolesne ukłucie. – Jeszcze jedno. I jeszcze. – Znoś je, człowieku! Czyż nie widzisz, że skoro jesteś tak mały, możesz Mu ofiarować w swoim życiu – na twojej małej drodze – jedynie te małe krzyże?
A poza tym pomyśl: jeden krzyż na drugi – jedno ukłucie… i drugie, i trzecie… jaki duży stos!
W końcu, dziecko, zdołałeś uczynić coś wielkiego: Miłować”.św. J. Escriva „Droga” 885
Photo by Bernd Hildebrandt on Pixabay
Czy byłoby to dobrze, gdyby dusza…
„Czy byłoby to dobrze, gdyby dusza w tej posusze wewnętrznej czekała z założonymi rękoma, ażeby ogień zstąpił z nieba i pochłonął tę ofiarę, którą z siebie chce uczynić Bogu, jak to niegdyś uczynił święty nasz Ojciec Eliasz? Niekoniecznie, bo niedobrze jest czekać cudów od Boga. Pan sam, jak mówiłam i bliżej jeszcze objaśnię, czyni, gdy zechce, cuda dla tej duszy. Chce jednak także, byśmy pamiętali na naszą nędzę i że nie jesteśmy godni takiej cudownej od Niego pomocy, byśmy zatem sami sobie pomagali, jak możemy”.
św. Teresa od Jezusa „Twierdza wewnętrzna” VI 6.7
Może wtedy i ona usłyszy to samo
„Może wtedy i ona usłyszy to samo, co Pan pewnego razu odpowiedział jednej, gdy w podobnym strapieniu, klęcząc przed krzyżem żaliła się, że nigdy nie miała nic, co by mogła oddać Bogu, albo opuścić dla Niego: Oto ci oddaję wszystkie boleści i wszystkie gorzkości, jakie wycierpiałem w mojej Męce, weź je i ofiaruj je mojemu Ojcu, jako twoją własność”.
św. Teresa od Jezusa „Twierdza wewnętrzna” VI 5.6
Być może, że rok, który się zacznie…
„Być może, że rok, który się zacznie, będzie ostatnim!!! Ach! Korzystajmy, korzystajmy z każdej najkrótszej chwili, naśladujmy skąpców, chwytajmy zazdrośnie nawet najmniejszą rzecz, którą mogłybyśmy ofiarować Umiłowanemu!…”.
św. Teresa od Dzieciątka Jezus, list 101 do Celiny
Ofiarujmy całkowicie nasze cierpienia
„Ofiarujmy całkowicie nasze cierpienia Jezusowi, by zbawić dusze; biedne dusze!… one mają mniej łask niż my, a przecież krew Boga została przelana dla ich zbawienia!… Jezus chce, by zbawienie ich uzależnione było od westchnienia naszego serca… Jakaż to tajemnica!… Jeżeli jedno westchnienie może zbawić jedną duszę, ileż zdołają dokonać takie cierpienia jak nasze?… Nie odmawiajmy niczego Jezusowi!…”.
św. Teresa od Dzieciątka Jezus, list 85 do Celiny
Photo by Gerd Altmann on Pixabay
Źródłem i pokarmem codziennego nawrócenia i pokuty jest Eucharystia
„Źródłem i pokarmem codziennego nawrócenia i pokuty jest Eucharystia, ponieważ w niej uobecnia się ofiara Chrystusa, która pojednała nas z Bogiem. Karmi ona i umacnia tych, którzy żyją życiem Chrystusa; jest «środkiem zaradczym uwalniającym nas od grzechów powszednich i zachowującym od grzechów śmiertelnych» (Sobór Trydencki: DS 1638”.
Katechizm Kościoła Katolickiego 1436
Photo by TheoRivierenlaan on Pixabay
Nasz Oblubieniec jest Oblubieńcem łez
„Nasz Oblubieniec jest Oblubieńcem łez, a nie uśmiechów. Dajmy Mu nasze łzy, by Go pocieszyć, a dnia pewnego łzy te zamienią się w uśmiechy pełne niewymownej słodyczy (L98, LT 120)”.
św. Teresa od Dzieciątka Jezus „Modlitwy i myśli”, s. 67
Photo by Wildan Arifin on Pixabay