„Słońce już wzeszło nad ziemią zbolałą,
Światło złamało milczenie ciemności;
Kłosy zmiażdżone pod nocy powałą,
Łzami Racheli zroszone.
Z grobu powstaje pokorny Baranek,
Uczniów cierpliwych obmywa Krwią swoją;
Trzyma wytrwale płonący kaganek,
Piękna, odważna Estera.
Prawdy pragnienie, głęboka nauka
Poszukujących prowadzi do Boga.
Rozum człowieczy po krańcach wciąż szuka
Tego, co serce już kocha.
Dusza Teresy z miłości goreje,
Wiara wskazuje jej drogę do prawdy,
W sercu zdobytym rozbudza nadzieję,
Choć całopalne to szaty.
Nowym imieniem nazwana Edyta
Lęk pokonuje i biegnie do Krzyża,
Mistrza i Pana cierpieniem przeszyta;
Łzy jej królewską ozdobą.
Przyjmij, nasz Ojcze, ofiarę Dziewicy,
Przyjmij modlitwy jak wonne jej życie;
Syna zbawieni niech czczą męczennicy
z Duchem Mądrości i Męstwa. Amen”.hymn z karmelitańskiej Liturgii Godzin na święto św. Teresy Benedykty od Krzyża (Edyty Stein)
Posty oznaczone jako ofiara
Wszystko to poruszyło mnie tak głęboko
„Wszystko to poruszyło mnie tak głęboko, że mimo mojej nędzy całą duszą ofiarowałam się Panu na wszelkie cierpienia ciała i duszy. Miałam przekonanie, że to ofiarowanie się było czymś dobrym, jednak najważniejsze było moje całkowite i zupełne zdanie się na wolę Bożą, aby On mógł uczynić ze mną to, co zechce, i abym w jednakowy sposób przyjęła i ból, i radość. Zrozumiałam także, że tym, co Go zadowala, nie jest wielka ofiara, ale dokładne i z miłością wypełnianie Jego woli w najmniejszych drobiazgach”.
św. Maria Maravillas od Jezusa, listy do kierowników duchowych
Photo by Kurt Bouda on Pixabay
Posłuchaj mnie uważnie
„Posłuchaj mnie uważnie: tutaj, na ziemi, nie ma pełnego szczęścia. Dlatego teraz, natychmiast, bez słów i bez robienia z siebie «ofiary», poświęć się w ofierze Bogu poprzez całkowite i absolutne oddanie”.
św. J. Escriva „Bruzda” 71
Photo by Evgeni Tcherkasski on Pixabay
Chciałbym krzyczeć do uszu
„Chciałbym krzyczeć do uszu tylu kobiet i mężczyzn: oddanie dzieci na służbę Bogu nie jest ofiarą, lecz zaszczytem i radością”.
św. J. Escriva „Bruzda” 22
Photo by Thomas Wolter on Pixabay
Oddanie samego siebie jest pierwszym krokiem
„Oddanie samego siebie jest pierwszym krokiem na drodze ofiary, radości, miłości, zjednoczenia z Bogiem. – I w ten sposób całe życie wypełnia błogosławione szaleństwo, które pozwala odnaleźć szczęście tam, gdzie ludzka logika dostrzega jedynie wyrzeczenie, cierpienie, ból”.
św. J. Escriva „Bruzda” 2
Photo by Mirosław i Joanna Bucholc on Pixabay
Jakże dużo cię kosztuje to niewielkie umartwienie
„Jakże dużo cię kosztuje to niewielkie umartwienie! – Walczysz. – Zupełnie jakby ci powiedziano: «Dlaczego masz być wierny ustalonemu planowi życia, dlaczego masz żyć według zegarka>». – Przyjrzyj się, jak łatwo można oszukać małe dzieci! – Nie chcą przyjąć gorzkiego lekarstwa, ale zaraz się je zachęca: «No – mówią im – ta łyżeczka za tatusia, a ta druga za babcię…» i tak dalej, aż zażyją wszystko.
Tak samo ty: jeszcze kwadrans włosiennicy za dusze w czyśćcu, pięć minut za rodziców, jeszcze pięć za braci w dziele apostolskim… Aż upłynie wyznaczony czas.
Jak wielką ma wartość umartwienie czynione w ten sposób!”.św. J. Escriva „Droga” 899
Bolesne ukłucie
„Bolesne ukłucie. – Jeszcze jedno. I jeszcze. – Znoś je, człowieku! Czyż nie widzisz, że skoro jesteś tak mały, możesz Mu ofiarować w swoim życiu – na twojej małej drodze – jedynie te małe krzyże?
A poza tym pomyśl: jeden krzyż na drugi – jedno ukłucie… i drugie, i trzecie… jaki duży stos!
W końcu, dziecko, zdołałeś uczynić coś wielkiego: Miłować”.św. J. Escriva „Droga” 885
Photo by Bernd Hildebrandt on Pixabay
Czy byłoby to dobrze, gdyby dusza…
„Czy byłoby to dobrze, gdyby dusza w tej posusze wewnętrznej czekała z założonymi rękoma, ażeby ogień zstąpił z nieba i pochłonął tę ofiarę, którą z siebie chce uczynić Bogu, jak to niegdyś uczynił święty nasz Ojciec Eliasz? Niekoniecznie, bo niedobrze jest czekać cudów od Boga. Pan sam, jak mówiłam i bliżej jeszcze objaśnię, czyni, gdy zechce, cuda dla tej duszy. Chce jednak także, byśmy pamiętali na naszą nędzę i że nie jesteśmy godni takiej cudownej od Niego pomocy, byśmy zatem sami sobie pomagali, jak możemy”.
św. Teresa od Jezusa „Twierdza wewnętrzna” VI 6.7
Może wtedy i ona usłyszy to samo
„Może wtedy i ona usłyszy to samo, co Pan pewnego razu odpowiedział jednej, gdy w podobnym strapieniu, klęcząc przed krzyżem żaliła się, że nigdy nie miała nic, co by mogła oddać Bogu, albo opuścić dla Niego: Oto ci oddaję wszystkie boleści i wszystkie gorzkości, jakie wycierpiałem w mojej Męce, weź je i ofiaruj je mojemu Ojcu, jako twoją własność”.
św. Teresa od Jezusa „Twierdza wewnętrzna” VI 5.6
Być może, że rok, który się zacznie…
„Być może, że rok, który się zacznie, będzie ostatnim!!! Ach! Korzystajmy, korzystajmy z każdej najkrótszej chwili, naśladujmy skąpców, chwytajmy zazdrośnie nawet najmniejszą rzecz, którą mogłybyśmy ofiarować Umiłowanemu!…”.
św. Teresa od Dzieciątka Jezus, list 101 do Celiny