„Początkiem naszego zatracenia była pycha szatana, a podstawą naszego zbawienia stała się pokora Boga. Nasz wróg największy, szatan, stworzony z niczego, zarówno jak wszystkie inne rzeczy, chciał się okazać wyższym nad wszystkich, a nasz Zbawiciel, wyższy nad wszystko, zniżył się do stworzeń i chciał być uważanym za najniższego”.
św. Grzegorz Wielki, „Reguła past.”, III, 18, cyt. za: Dom Sans od św. Katarzyny „Złota książeczka o praktyce pokory”
Photo by Wyxina Tresse on Pixabay
„Pierwszy stopień pokory polega na tym, aby pokornie słuchać słów prawdy, zachować je w sercu i dobrowolnie je wykonywać. Boć prawda ucieka przed umysłem, w którym nie znajduje pokory”.
Mowa św. Augustyna o prawdziwej pokorze i bojaźni Bożej (De temp. sermo, 213), cyt. za: Dom Sans od św. Katarzyny „Złota książeczka o praktyce pokory”
Photo by Wyxina Tresse on Pixabay
„Nareszcie w częstem przystępowaniu do spowiedzi i do Komunii św. znajdziecie najobfitszą pomoc, aby się utrzymać w praktyce pokory. Spowiedź, w której odkrywamy przed człowiekiem sobie podobnym najskrytsze i jak najmocniej zawstydzające nędze nasze jest największym aktem upokorzenia, ustanowionym w Kościele przez Chrystusa Pana. Komunia święta, w której przyjmujemy Boga, który stał się człowiekiem i wyniszczył się z miłości ku nam, jest cudowną szkołą pokory i środkiem najskuteczniejszym do jej nabycia”.
Dom Sans od św. Katarzyny „Złota książeczka o praktyce pokory” LVIII
Photo by Prierlechapelet on Pixabay
„Uciekajcie się do Niej we wszystkich waszych uciskach, a mogąc u Syna wszystko uprosić, we wszystkich waszych pokusach niech będzie waszą ucieczką, waszem wsparciem i waszą pociechą. Główną jednak łaską, o którą Ją prosić macie, niech będzie pokora; poznawajcie prośbę o nią, dopóki jej nie otrzymacie. Nie bójcie się Jej naprzykrzać; Ona lubi to naprzykrzanie się, gdy idzie o zbawienie dusz waszych i o to, abyście się stali milszymi Jej Boskiemu Synowi; a w końcu, aby Ją tem mocniej zniewolić do tego, aby się przychyliła do żądania waszego, proście Ją przez Jej pokorę, przez którą otrzymała godność Matki Bożej, i zarazem proście Ją przez to Jej Boskie macierzyństwo, które było owocem niewypowiedzianym Jej pokory”.
Dom Sans od św. Katarzyny „Złota książeczka o praktyce pokory”, LVI, s. 51
Photo by Adina Voicu on Pixabay
„Bądźcie przeto zawsze na baczności, trwajcie w pracy nad poznaniem siebie samych, uciekajcie zawsze od zaszczytów, kochajcie się zawsze w upokorzeniach. Tym sposobem, jeżeli już otrzymaliście bogate dziedzictwo pokory, uzbrójcie się przeciwko niebezpieczeństwu utracenia jej, gdyż ciągle trzeba się upokarzać, aby nie stracić tego drogiego skarbu”.
Dom Sans od św. Katarzyny „Złota książeczka o praktyce pokory”, s. 50
Photo by Nina Lozej on Pixabay
„Nie słuchaj nigdy o słabościach ludzkich, a gdy ktoś skarży się na kogoś, poproś pokornie, by nie mówił o tym”.
św. Jan od Krzyża „Słowa światła i miłości” 146
Photo by Rezső Terbe on Pixabay
„Może otrzymaliście od Boga wielkie talenty? Albo może przypadkiem mają was ludzie za kogoś wielkiego? Starajcie się więc, jeśli tak jest, coraz lepiej samych siebie poznać, czym rzeczywiście jesteście, i używajcie wszelkich sposobów do przekonania się o waszej niemocy, nieudolności, nicości i stańcie się mniejszymi w waszych oczach od malutkich dziatek, a w pochwałach ludzkich nigdy sobie nie podobajcie i strzeżcie się wszelkiego pragnienia dostojeństw, nadto jedno i drugie zawsze odrzucajcie”.
Dom Sans od św. Katarzyny „Złota książeczka o praktyce pokory” XXX
„Nigdy nie pragnijcie, aby was szczególnie kochano. Miłość zależy od woli, a wola ze swojej natury usposobiona jest ku dobremu; za tym idzie, że być kochanym, a być uważanym za coś dobrego, jest jedno i to samo; pragnienie zaś, aby być szczególniej i nad innych cenionym, nie może się zgodzić z prawdziwą pokorą”.
Dom Sans od św. Katarzyny „Złota książeczka o praktyce pokory” XXVI
Photo by StarFlames on Pixabay
„Jednym słowem, bądźcie pokornymi i uprzejmymi dla wszystkich, ale szczególniej dla tych, do których czujecie jakąś odrazę, i nie mówcie, jak to mówią niektórzy: «Niech mnie Bóg zachowa, abym miał nienawiść do tej osoby; ale nie mogę jej widzieć koło siebie i nie chcę mieć z nią nic do czynienia». Taka odraza, bądźcie pewni, pochodzi z pychy i dowodzi, że za pomocą łaski nie zwyciężyliśmy jeszcze naszej pysznej natury i naszej miłości własnej, albowiem, gdybyście się poddali poruszeniom łaski, wkrótce uczulibyście w sobie swe uśmierzone odrazy i znosilibyście z cierpliwością usposobienia ludzi daleko twardszych i mniej okrzesanych”.
Dom Sans od św. Katarzyny „Złota książeczka o praktyce pokory” XXII
Photo by Ruslan Sikunov on Pixabay
