„Zagadnienia «brak czasu» nie rozwiąże się przez pośpiech, lecz przez spokój”.
bł. S. Wyszyński
Photo by Melk Hagelslag on Pixabay
„Zagadnienia «brak czasu» nie rozwiąże się przez pośpiech, lecz przez spokój”.
bł. S. Wyszyński
Photo by Melk Hagelslag on Pixabay
„Elżbieta czuwała nad tym, by nie uczynić z pracy bożka, któremu służy się w upojeniu aktywnością samą w sobie lub nieoczyszczoną troską o produktywność. Pracowała «z żarliwością», co wyklucza lenistwo i niedbalstwo, ale bez «pośpiechu», bez «gorączkowości», co wyklucza wewnętrzne wzburzenie i takie stałe zabsorbowanie, które powoduje zapomnienie o swoim kontemplacyjnym powołaniu.
«Powiedziała nam, że doświadczyła zadziwiających rzeczy, małych cudów, kiedy wierna temu, aby nigdy się nie śpieszyć, widziała, jak jej praca tym bardziej postępuje, im bardziej pozostanie zjednoczona z Bogiem», mówi siostra Maria od Trócy Świętej”.C. de Meester OCD „Elżbieta od Trójcy Świętej. Biografia”, s. 553
Photo by wal_172619 on Pixabay
„Z jakimś bolesnym żalem przyspieszyłam kroku, po raz drugi uciekając przed miłością. A może tylko jej wyobrażeniem? Trudno powiedzieć, dlaczego i przed czym uciekamy. Zwłaszcza gdy robimy to bezładnie i w pośpiechu”.
B. Kosmowska „Niebieski autobus”, s. 76
Photo by Engin Akyurt on Pixabay
„Potężny zamek bez solidnych fundamentów jest wart tyle, co szałas z gałęzi. Pośpiech prowadzi do kontuzji, upadków, problemów z zachowaniem, posturą i mięśniami, które będą cię nękać przez całe życie. Jeśli zależy ci na prędkości, musisz zwolnić”.
L. St. John „Bezcenny”, Poznań 2016, tł. Ł. Małecki, s. 75
„Czasami, aby być sobą, trzeba zapomnieć o tym, kim się jest, i stać się czymś innym. Twoja osobowość nie jest dana raz na zawsze. Niekiedy będziesz musiał się pośpieszyć, żeby za nią nadążyć”.
M. Haig „Ludzie. Powieść dla Ziemian”, s. 353
„Każdy, kto wybiega zbytnio naprzód, a nie trwa w nauce [Chrystusa], ten nie ma Boga. Kto trwa w nauce [Chrystusa], ten ma i Ojca, i Syna”.
2J 1,9
„Nie spieszmy się jak pszczoły. Rozwińmy się raczej jak płatki kwiatu, rosnąc cierpliwie i przyjmując dobre rady od każdego szlachetnego owada, który zaszczyci nas swoją wizytą”.
J. Keats