„Czy Pan rozpali na nowo moją duszę…? – Rozum i głębokie, jakby z daleka dochodzące pragnienie – może to nadzieja – zapewniają cię, że tak… – Natomiast serce i wola – nadmiar pierwszego i brak tej ostatniej – nadają wszystkiemu barwę paraliżującej i jałowej melancholii, niczym grymas albo gorzka drwina”.
św. J. Escriva „Bruzda” 459
Photo by yeison bueno on Pixabay
„Być oblubienicą to być zawsze ze wzrokiem utkwionym w Niego i wychwytywać najmniejszy znak oraz najmniejsze pragnienie; to wchodzić we wszystkie Jego radości, dzielić wszystkie Jego smutki. To być płodną, współodkupicielką, rodzić dusze do łaski, powiększać liczbę przybranych dzieci Ojca, odkupionych przez Chrystusa, współdziedziców Jego chwały.”
św. Elżbieta od Trójcy Świętej „W rytmie miłości i łaski. Myśli na każdy dzień”
„Ach, gdyby raz zrozumiano, że nie można dojść do gęstwiny różnorodnych mądrości i bogactw Bożych inną drogą, jak tylko przez gęstwinę wszelkiego rodzaju cierpień! W tym więc powinno być pragnienie i pociecha duszy. Im bowiem większej pragnie mądrości od Boga, tym bardziej powinna wpierw pragnąć cierpienia, by przez nie wejść w gęstwinę Krzyża”.
św. Jan od Krzyża „Pieśń duchowa”
Photo by Kurt Bouda on Pixabay
„I na nowo zaczęłam odczuwać wielkie pragnienie oddania się Jemu za dusze innych; czułam też, jak bardzo z tego powodu chcę być Mu wierna. Gdy zastanawiałam się nad tym, co On uczynił dla tych dusz, wydało mi się, że mówi do mnie, iż On nie może dla nich już nic więcej uczynić, jednak przeze mnie mógłby”.
św. Maria Maravillas od Jezusa, listy do kierowników duchowych
Photo by Kurt Bouda on Pixabay
„Jeżeli tych rzeczy doczesnych pożądasz zbyt nieumiarkowanie, utracisz wieczne i niebieskie. Doczesnymi się posługuj, a wiecznych pragnij.
Żadne dobra doczesne nie mogą cię nasycić, bo nie jesteś stworzona do rozkoszowania się nimi”.Tomasz a Kempis „O naśladowaniu Chrystusa” III 16.1
Photo by Pete Linforth on Pixabay
„Jeśli dusza pragnie, by się jej Bóg oddał, najpierw sama powinna Mu się całkowicie oddać”.
św. Jan od Krzyża „Słowa światła i miłości” 127
Photo by Rezső Terbe on Pixabay
„Może otrzymaliście od Boga wielkie talenty? Albo może przypadkiem mają was ludzie za kogoś wielkiego? Starajcie się więc, jeśli tak jest, coraz lepiej samych siebie poznać, czym rzeczywiście jesteście, i używajcie wszelkich sposobów do przekonania się o waszej niemocy, nieudolności, nicości i stańcie się mniejszymi w waszych oczach od malutkich dziatek, a w pochwałach ludzkich nigdy sobie nie podobajcie i strzeżcie się wszelkiego pragnienia dostojeństw, nadto jedno i drugie zawsze odrzucajcie”.
Dom Sans od św. Katarzyny „Złota książeczka o praktyce pokory” XXX
„Nigdy nie pragnijcie, aby was szczególnie kochano. Miłość zależy od woli, a wola ze swojej natury usposobiona jest ku dobremu; za tym idzie, że być kochanym, a być uważanym za coś dobrego, jest jedno i to samo; pragnienie zaś, aby być szczególniej i nad innych cenionym, nie może się zgodzić z prawdziwą pokorą”.
Dom Sans od św. Katarzyny „Złota książeczka o praktyce pokory” XXVI
Photo by StarFlames on Pixabay
„Pragnij gorąco, aby Bóg uzupełnił dla swej czci twoje braki, o których On tylko wie”.
św. Jan od Krzyża „Słowa światła i miłości” 85
Photo by Annette Meyer on Pixabay
