Święty Jan został uwięziony

“Bez wątpienia święty Jan został uwięziony i skazany za świadectwo złożone naszemu Odkupicielowi, którego zapowiadał. Dla Niego też poniósł śmierć. Umarł za Chrystusa, mimo iż prześladowca nie nakazywał się wyprzeć Chrystusa, lecz tylko zamilczeć prawdę”.

homilia św. Bedy Czcigodnego, kapłana, “Liturgia Godzin” t. IV, s. 1124

Photo by Dorothée QUENNESSON on Pixabay

Zrozumcie, że język może ukryć prawdę

“Zrozumcie, że język może ukryć prawdę, ale oczy – nigdy! Ktoś wam zadaje niespodziewane pytanie, nie zdradzacie się nawet drgnieniem, błyskawicznie bierzecie się w garść i wiecie, co należy powiedzieć, żeby ukryć prawdę, i wygłaszacie to niezmiernie przekonywająco, i nie drgnie na waszej twarzy żaden muskuł, ale – niestety – spłoszona pytaniem prawda na okamgnienie skacze z dna duszy w oczy i już wszystko stracone”.

M. Bułhakow “Mistrz i Małgorzata”

Photo by Bessi on Pixabay

Człowiek, który bez przerwy siebie żałuje

“Człowiek, który bez przerwy siebie żałuje (biadoli nad sobą) nie rozwija się wewnętrznie. To są owe zupełnie niepotrzebne wylewne zwierzenia duszy, które człowiekowi w niczym nie pomagają. A w dodatku nie odpowiadają prawdzie”.

W. Nigg “Misja rosyjskiego strannika. Rozmowa ze starcami” w: “Karmel” 6 (1985), 39

Photo by Pexels on Pixabay

Pobożność

“Otóż nie, moja Filoteo: pobożność, jeżeli jest prawdziwa i szczera, niczego nie ujmuje, ale wszystko udoskonala i dopełnia. Kiedy zaś przeszkadza i sprzeciwia się prawowitemu powołaniu lub stanowi, z pewnością jest fałszywa”.

św. Franciszek Salezy “Wprowadzenie do życia pobożnego” cz.1 r.3

Photo by Madison on Pixabay

Kogo Bóg szczególną miłością miłuje

“[…] prawdą jest niezawodną, że kogo Bóg szczególną miłością miłuje, tego prowadzi drogą utrapienia i tym większego utrapienia, im więcej go miłuje. Myliłby się jednak, kto by sądził, że Bóg ma w nienawiści te dusze kontemplacyjne, kiedy tak im każe cierpieć. Owszem, przeciwnie, własnymi swymi ustami oddaje im pochwały i nazywa je swymi przyjaciółmi.
Wierzyć temu, że do ścisłej z sobą przyjaźni dopuszcza dusze żyjące bez żadnego ciepienia, byłoby nierozumne. Uważam to za prawdę niezawodną, że tym swoim przyjaciołom zsyła krzyże cięższe niż innym, a drogi, którymi tym duszom każe iść, tak są urwiste i strome, że nieraz im się zdaje, iż zmyliły drogę i gotowe cofnąć się i zawrócić, skąd przyszły”.

św. Teresa od Jezusa “Droga doskonałości” 18,1-2

Photo by 愚木混株 Cdd20 on Pixabay