„Doszło bowiem do tego, że samotność i niezależność przestały być jego pragnieniem i celem, a stały się jego losem, na który został skazany, że czarodziejskie życzenie zostało spełnione i nie dało się już cofnąć, że nic już nie pomagało, gdy pełen tęsknoty i dobrej woli wyciągał ramiona i gotów był do zadzierzgnięcia jakiejś więzi i wspólnoty; zostawiono go teraz samego”.
H. Hesse „Wilk stepowy”
Posty oznaczone jako samotność
Wspaniała cecha samotności
„Wspaniałą cechą samotności jest niemożność pomyłki między pędzlem do pudru a pędzlem do golenia”.
L. Jasińska „Frywolki”
Photo by Silvia Gaudenzi on Pixabay
Bo tylko przez płacz można być z kimś razem
„Bo tylko przez płacz można być z kimś razem, gdy się jest na wieki osobno”.
W. Myśliwski „Kamień na kamieniu”
Photo by Andres Ospina on Pixabay
Jedyny sposób uchronienia własnej samotności
„Jedyny sposób uchronienia własnej samotności to ranić wszystkich, zaczynając od tych, których kochamy”.
E. Cioran
Photo by Stefan Keller on Pixabay
A jednak lepiej być samotną
„A jednak lepiej być samotną, niż niemile widzianą”.
M. Twain „Pamiętniki Adama i Ewy”
Photo by Mohamed Hassan on Pixabay
Na pustyni jest się trochę samotnym
Żyj w wierze i nadziei
„Żyj w wierze i nadziei, choćbyś chodziła wśród mroków, bo w tych mrokach Bóg zbliża się do duszy. Zdaj się we wszystkim na Boga, do Niego bowiem należysz i On cię nie zapomni. Nie myśl, że Bóg cię samą pozostawia, bo tym sprawiałabyś Mu przykrość”.
św. Jan od Krzyża „List 20”
Nie da się naprawdę czytać książki
„Nie da się naprawdę czytać książki, jeśli nie jesteśmy sami. I właśnie dzięki tej samotności nawiązujemy intymny kontakt z ludźmi, których inaczej nigdy byśmy nie spotkali, gdyż albo żyli przed stuleciami, albo mówili nieznanymi nam językami. Lecz ci właśnie ludzie dzięki lekturze stają się nam najbliższymi przyjaciółmi, doradcami, czarodziejami, którzy potrafią nas zahipnotyzować…”
A. Muñoz Molina „Moc pióra”, cyt. za: C. Funke „Atramentowa śmierć”
Naprawdę wierzył, że go nikt nie kocha
„Cierpiał. Naprawdę wierzył, że go nikt nie kocha, a taka świadomość niezależnie od tego, kim jesteś, boli”.
H. Coben „Bez śladu”
Photo by Gerd Altmann on Pixabay
We wszystkich duszach przebywa Bóg
„Oczywiście, we wszystkich duszach przebywa Bóg w sposób tajemny i ukryty, gdyż inaczej nie mogłyby istnieć, ale w jednych jest sam, w innych – nie. W pierwszych – z upodobaniem, w drugich – z odrazą. W pierwszych – jako władca i rządca we własnym domu, w drugich jako obcy, któremu nie wolno nakazywać ani cokolwiek czynić. Im mniej w jakiejś duszy pożądań i własnych upodobań, tym bardziej Bóg jest sam w niej zadomowiony; będąc sam, tym bardziej jest ukryty. Toteż duszy, która jest wolna od wszystkich żądz, pozbawiona wszelkich form, obrazów i skłonności, mieszka zupełnie ukryty, w najściślejszym z nią uścisku”.
św. Edyta Stein „Wiedza Krzyża”