„Jakże mi ciebie żal, dopóki nie poczujesz skruchy z powodu swoich grzechów powszednich! – Do tego czasu bowiem nie zaczniesz prowadzić prawdziwego życia wewnętrznego”.
św. J. Escriva „Droga”
Photo by Jörg Janköster on Pixabay
„Jakże mi ciebie żal, dopóki nie poczujesz skruchy z powodu swoich grzechów powszednich! – Do tego czasu bowiem nie zaczniesz prowadzić prawdziwego życia wewnętrznego”.
św. J. Escriva „Droga”
Photo by Jörg Janköster on Pixabay
„Dlaczego więc tak małą korzyść odnosimy z naszych spowiedzi? Ach, dzieje się tak, ponieważ nie tylko myśleliśmy o tym mocnym postanowieniu, o tej skrusze. Byliśmy raczej zajęci badaniem swego sumienia i zapomnieliśmy o tym, co jest nieodzowne, o tym, bez czego nie możemy otrzymać przebaczenia”.
św. Elżbieta od Trójcy Świętej „Dziennik”, w: taż „Pisma” t. 3, s. 222
„Być wolnym od winy, a jednak odczuwać ból skruchy – czy nie na tym polega prawdziwe zjednoczenie z Barankiem bez skazy, czy nie na tym polega Getsemani i Golgota?”
św. Edyta Stein „Wiedza Krzyża”
Photo by Goran Horvat on Pixabay