„Chciałbym krzyczeć do uszu tylu kobiet i mężczyzn: oddanie dzieci na służbę Bogu nie jest ofiarą, lecz zaszczytem i radością”.
św. J. Escriva „Bruzda” 22
Photo by Thomas Wolter on Pixabay
„Chciałbym krzyczeć do uszu tylu kobiet i mężczyzn: oddanie dzieci na służbę Bogu nie jest ofiarą, lecz zaszczytem i radością”.
św. J. Escriva „Bruzda” 22
Photo by Thomas Wolter on Pixabay
„Należy prosić cię o więcej: ponieważ możesz dać więcej i powinieneś dać więcej. Przemyśl to”.
św. J. Escriva „Bruzda” 13
Photo by congerdesign on Pixabay
„Ty, który nie możesz się zdecydować, rozważ to, co mi napisał pewien twój brat: «To kosztuje, ale gdy raz się już podjęło decyzję, jakaż ulga i szczęście, że znajdujemy się bezpieczni na drodze!»”.
św. J. Escriva „Bruzda” 6
Photo by Gerd Altmann on Pixabay
„Oddanie samego siebie jest pierwszym krokiem na drodze ofiary, radości, miłości, zjednoczenia z Bogiem. – I w ten sposób całe życie wypełnia błogosławione szaleństwo, które pozwala odnaleźć szczęście tam, gdzie ludzka logika dostrzega jedynie wyrzeczenie, cierpienie, ból”.
św. J. Escriva „Bruzda” 2
Photo by Mirosław i Joanna Bucholc on Pixabay
„Nie lubił on [św. Josemaria Escriva – przyp. mój] odcieleśnionych «spirytualizmów», gdyż – jak zwykł powtarzać – Pan uczynił nas ludźmi, a nie aniołami, i mamy postępować jak istoty ludzkie”.
A. del Portillo „Wprowadzenie” w: św. J. Escriva „Bruzda”
Photo by Sergey Gricanov on Pixabay
„Jaki jest sekret wytrwałości? To Miłość. – Zakochaj się, a już Go nie opuścisz”.
św. J. Escriva „Droga” 999
Photo by Mariya Muschard on Pixabay
„Błogosławiona wytrwałość osiołka w kieracie!
– Zawsze tym samym krokiem. Zawsze te same okrążenia. – Dzień za dniem, wszystkie jednakowe.
A bez tego nie byłoby dojrzałości owoców ani zielonej bujności w sadzie, ani kwietnej woni w ogrodzie.
Zastosuj tę myśl do swojego życia wewnętrznego”.św. J. Escriva „Droga” 998
Photo by Mariya Muschard on Pixabay
„«Straciłem entuzjazm» – piszesz. – Ale przecież masz pracować nie z entuzjazmu, lecz z Miłości, świadom obowiązku, jakim jest zaparcie się samego siebie”.
św. J. Escriva „Droga” 994
Photo by Patrice Audet on Pixabay
„Nie możesz się «wznieść»? – Nic dziwnego, taki upadek…
Wytrwaj, a jeszcze się «wzniesiesz». – Przypomnij sobie, co powiedział pewien autor duchowy: «twoja biedna dusza jest jak ptak, którego skrzydła są ciągle oblepione błotem». Potrzebne ci światło z nieba oraz codzienny, systematyczny wysiłek osobisty w rzeczach małych, aby odrzucić to błoto, które przylgnęło do twoich skrzydeł: te skłonności, tę bujną wyobraźnię, to zniechęcenie.
Wówczas poczujesz się wolny. – Jeżeli wytrwasz – «wzniesiesz się»”.św. J. Escriva „Droga” 991
Photo by Paul Steuber on Pixabay