„Świt przesączał się powoli poprzez brudne szyby zakrystii, świt zimowy, przerażająco smutny. Milczenie między nami trwało bardzo krótko, tyle co Salve Regina (i rzeczywiście, słowa z Salve Regina takie piękne, takie czyste przyszły mi bezwiednie na usta)”.
G. Bernanos „Pamiętnik wiejskiego proboszcza”, s. 149