„Słońce już wzeszło nad ziemią zbolałą,
Światło złamało milczenie ciemności;
Kłosy zmiażdżone pod nocy powałą,
Łzami Racheli zroszone.
Z grobu powstaje pokorny Baranek,
Uczniów cierpliwych obmywa Krwią swoją;
Trzyma wytrwale płonący kaganek,
Piękna, odważna Estera.
Prawdy pragnienie, głęboka nauka
Poszukujących prowadzi do Boga.
Rozum człowieczy po krańcach wciąż szuka
Tego, co serce już kocha.
Dusza Teresy z miłości goreje,
Wiara wskazuje jej drogę do prawdy,
W sercu zdobytym rozbudza nadzieję,
Choć całopalne to szaty.
Nowym imieniem nazwana Edyta
Lęk pokonuje i biegnie do Krzyża,
Mistrza i Pana cierpieniem przeszyta;
Łzy jej królewską ozdobą.
Przyjmij, nasz Ojcze, ofiarę Dziewicy,
Przyjmij modlitwy jak wonne jej życie;
Syna zbawieni niech czczą męczennicy
z Duchem Mądrości i Męstwa. Amen”.hymn z karmelitańskiej Liturgii Godzin na święto św. Teresy Benedykty od Krzyża (Edyty Stein)
Posty oznaczone jako zboże
Poniżej znajdziesz wszystkie posty oznaczone hasłem „zboże”. Jeśli uważasz, że któryś z nich nie powinien być tak oznaczony, albo że jeszcze któryś post powinien mieć takie oznaczenie, daj mi znać w komentarzu do danego posta. Nie obiecuję, że zmienię oznaczenia, ale obiecuję, że to sprawdzę!
A jak ciebie kto zapyta…
„A jak ciebie kto zapyta:
Kto ty taki, skąd ty rodem?
Mów, żeś z tego łanu żyta,
Żeś z tych łąk, co pachną miodem;
Mów, że jesteś z takiej chaty,
Co Piastową chatą była,
Żeś z tej ziemi, której kwiaty
Gorzka rosa wykarmiła…”M. Konopnicka „A jak ciebie…”
Gdyby nuta powiedziała: jedna nuta nie czyni muzyki
„Gdyby nuta powiedziała: jedna nuta nie czyni muzyki… nie byłoby symfonii.
Gdyby słowo powiedziało: jedno słowo nie tworzy stronicy… nie byłoby książki.
Gdyby cegła powiedziała: jedna cegła nie tworzy muru… nie byłoby domu.
Gdyby kropla wody powiedziała: jedna kropla nie może utworzyć rzeki… nie byłoby oceanu.
Gdyby ziarno zboża powiedziało: jedno ziarno nie może obsiać pola… nie byłoby żniwa.
Gdyby człowiek powiedział: jeden gest miłości nie ocali ludzkości… nie byłoby nigdy na ziemi sprawiedliwości i pokoju, godności i szczęścia.
Jak symfonia potrzebuje każdej nuty,
Jak książka potrzebuje każdego słowa,
Jak dom potrzebuje każdej cegły,
Jak ocean potrzebuje każdej kropli wody,
Jak żniwo potrzebuje każdego ziarna zboża,
Tak cała ludzkość potrzebuje ciebie”.M. Quoist