„Chciałabym je bardzo przestrzec: niech uważają, aby nie ukrywały talentu, jako że wydaje się, iż Bóg chce wybrać je dla pożytku wielu innych”.
św. Teresa od Jezusa „Księga życia” 15,4-5
Photo by Célio Silveira on Pixabay
„Chciałabym je bardzo przestrzec: niech uważają, aby nie ukrywały talentu, jako że wydaje się, iż Bóg chce wybrać je dla pożytku wielu innych”.
św. Teresa od Jezusa „Księga życia” 15,4-5
Photo by Célio Silveira on Pixabay
„Tymczasem, im więcej żądamy od Boga, tym mniej od Niego otrzymujemy”.
T. Głowacka OCDS „Doktryna św. Teresy od Jezusa – Zamek wewnętrzny – trzy pierwsze mieszkania” w: „Zaproszenie na Górę Karmel” t. 4 „Modlitwa”, s. 194
Photo by Ray_Shrewsberry on Pixabay
„Stajemy się w pełni ludzcy, gdy przekraczamy nasze ludzkie ograniczenia, gdy pozwalamy Bogu poprowadzić się poza nas samych, aby dotrzeć do naszej prawdziwej istoty”.
papież Franciszek, adh „Evangelii gaudium” 7-8
Photo by Livia Zumbühl on Pixabay
„Pomiędzy świętymi wyróżnia się Maryja, Matka Pana i odzwierciedlenie wszelkiej świętości. (…) program Jej życia: nie stawiać siebie w centrum, ale zostawić miejsce dla Boga spotkanego zarówno w modlitwie, jak i w posłudze bliźniemu – tylko wtedy świat staje się dobry”.
Benedykt XVI, encyklika „Deus Caritas est” 41
Photo by Adina Voicu on Pixabay
„Pierwszym głównym wysiłkiem człowieka jest nawyknięcie do unikania grzechu i uniezależnienia się od żądz, bo obie te rzeczy idą w kierunku sprzecznym niż ten, do którego zmierza miłość; jest to zajęcie początkujących, których miłość musi być dożywiana i ochraniana, by nie znikła. Z kolei człowiek wkłada główny wysiłek w postęp w dobrym. To jest właściwością ludzi robiących postęp, usiłujących przede wszystkim miłość w sobie umocnić drogą jej rozwoju. Trzeci stopień polega na wysiłku zmierzającym głównie do zjednoczenia się z Bogiem i zażywania radości w Nim. To należy do doskonałych, którzy już chcą umrzeć i żyć z Chrystusem”.
św. Tomasz z Akwinu, STh II-II, 24,9
„Nawrócenia, a raczej nieustannego nawracania się – przemiany umysłu, serca i ducha – potrzebuje każdy chrześcijanin. Gdy rezygnuje z przeciętności, stawia Boga na pierwszym miejscu oraz podejmuje życie gorliwe i pracę nad własnym charakterem, możemy mówić o nawróceniu ascetycznym”.
B. Juszkiewicz-Bednarczyk OCDS „Nawrócenie – doświadczenie terezjańskie” w: „Zaproszenie na Górę Karmel” t. 4 „Modlitwa”, s. 112
„Trzeba nieustannie kontemplować piękno Ojca i nasycać nim naszą duszę”.
św. Grzegorz z Nyssy
Photo by Ambir Tolang on Pixabay
„Źródłem i pokarmem codziennego nawrócenia i pokuty jest Eucharystia, ponieważ w niej uobecnia się ofiara Chrystusa, która pojednała nas z Bogiem. Karmi ona i umacnia tych, którzy żyją życiem Chrystusa; jest «środkiem zaradczym uwalniającym nas od grzechów powszednich i zachowującym od grzechów śmiertelnych» (Sobór Trydencki: DS 1638”.
Katechizm Kościoła Katolickiego 1436
Photo by TheoRivierenlaan on Pixabay
„Modlitwa musi wpływać na sposób komunikacji z innymi osobami. Jeśli traktuje się je przedmiotowo, a nie osobowo, ma to również wpływ na sposób odnoszenia się do Boga. Różnica ta dotyczy treści, przedmiotu oraz celu rozmowy i stanowi miarę tego, czym naprawdę żyjemy i co jest dla nas najważniejsze. Takiego samego języka używa się w rozmowie o Bogu, ale również z Bogiem. Wynika to z faktu, że jego źródłem jest życie. Jeśli jest ono pozbawione treści, to również modlitwa «treściowo» jest pusta”.
M. Filipowski OCDS „Doktryna św. Teresy od Jezusa – Droga doskonałości 15-23” w: „Zaproszenie na Górę Karmel” t. 4 „Modlitwa”, s. 77
Photo by Mircea Iancu on Pixabay