„Lecz od jakiegokolwiek stworzenia, jakakolwiek i ilekroć spotka go przykrość, wszystko to z ręki Boga przyjmuje z wdzięcznością i za ogromny zysk to uważa; ponieważ u Boga nic nie może przejść bez zasługi, choćby i najmniejszy drobiazg, byle był dla Boga cierpliwie zniesiony”.
Tomasz a Kempis „O naśladowaniu Chrystusa” III 19.3
Photo by Tereza Flachová on Pixabay
„Chrystus. Tak jest synu! Nie chcę, żebyś takiego szukał spokoju, w którym by nie było pokus albo byś nie doświadczał przeciwności.
Bądź jednak przekonany, że nawet wtedy znajdziesz spokój, gdy cię doświadczać będą różne utrapienia i wypróbowywać liczne przeciwności.
Jeśli powiesz, że nie możesz wiele cierpieć, jakże w przyszłości zniesiesz katusze czyśćca? Z dwojga złego należy wybierać zawsze zło mniejsze.
Żebyś więc mógł uniknąć przyszłych kar wiecznych, staraj się dla Boga z równowagą umysłu znosić zło doczesne”.Tomasz a Kempis „O naśladowaniu Chrystusa” III 12.2
Photo by Mirosław i Joanna Bucholc on Pixabay
„Niektórych strzeże Bóg od większych pokus, a mimo to często upadają w małych i codziennych; czyni to Bóg po to, aby sobie nie ufali w wielkich doświadczeniach, skoro w tak małych ulegli”.
Tomasz a Kempis „O naśladowaniu Chrystusa” I 1.13
Photo by andreas160578 on Pixabay
„A niekiedy Bóg dozwala, aby został popełniony ten błąd, polegający na wyznaczeniu na przełożonych tym podobnych osób dla doskonalenia tej cnoty posłuszeństwa u tych, których On miłuje”.
św. Teresa od Jezusa „Księga fundacji” 23.9
Photo by andreas160578 on Pixabay
„Och, sekrety Boga! I jakże, zanim jeszcze będziemy tego chcieli, Bóg stopniowo przysposabia nas do uczynienia nam darów i odwzajemnienia tej duszy za te dobre dzieła, które on czynił, i za dobry przykład, jaki zawsze dawał oraz za to, jak bardzo pragnął służyć Jego chwalebnej Matce. Jego Majestat zawsze bowiem czuje się zobowiązany do odwzajemnienia za to wielkimi nagrodami”.
św. Teresa od Jezusa „Księga fundacji” 23.6
Photo by andreas160578 on Pixabay
„Początkiem naszego zatracenia była pycha szatana, a podstawą naszego zbawienia stała się pokora Boga. Nasz wróg największy, szatan, stworzony z niczego, zarówno jak wszystkie inne rzeczy, chciał się okazać wyższym nad wszystkich, a nasz Zbawiciel, wyższy nad wszystko, zniżył się do stworzeń i chciał być uważanym za najniższego”.
św. Grzegorz Wielki, „Reguła past.”, III, 18, cyt. za: Dom Sans od św. Katarzyny „Złota książeczka o praktyce pokory”
Photo by Wyxina Tresse on Pixabay
„Bójmy się, najmilsi, w ten sposób Boga, abyśmy Go miłować zdołali, ponieważ «miłość doskonała precz wyrzuca bojaźń niewolniczą» (J 4,18); tak osiągniemy ową błogą rękojmię i obfitość wszelakiego dobra”.
Mowa św. Augustyna o prawdziwej pokorze i bojaźni Bożej (De temp. sermo, 213), cyt. za: Dom Sans od św. Katarzyny „Złota książeczka o praktyce pokory”
Photo by Wyxina Tresse on Pixabay
„Kto się prawdziwie boi Boga, stara się czynić to, co miłe jest Bogu. Inna jest bojaźń synowska, inna służebnicza. Sługa boi się pana dla kary; syn się boi ojca z miłości ku niemu. Będąc dziećmi Bożymi, boimy się dla słodkości miłości, a nie dla gorzkości kary”.
Mowa św. Augustyna o prawdziwej pokorze i bojaźni Bożej (De temp. sermo, 213), cyt. za: Dom Sans od św. Katarzyny „Złota książeczka o praktyce pokory”
Photo by Wyxina Tresse on Pixabay
„Nareszcie w częstem przystępowaniu do spowiedzi i do Komunii św. znajdziecie najobfitszą pomoc, aby się utrzymać w praktyce pokory. Spowiedź, w której odkrywamy przed człowiekiem sobie podobnym najskrytsze i jak najmocniej zawstydzające nędze nasze jest największym aktem upokorzenia, ustanowionym w Kościele przez Chrystusa Pana. Komunia święta, w której przyjmujemy Boga, który stał się człowiekiem i wyniszczył się z miłości ku nam, jest cudowną szkołą pokory i środkiem najskuteczniejszym do jej nabycia”.
Dom Sans od św. Katarzyny „Złota książeczka o praktyce pokory” LVIII
Photo by Prierlechapelet on Pixabay
„Bo zaprzestajesz Go wielbić wtedy, gdy się oddalasz od prawości i tego, co się Bogu podoba. I przeciwnie, jeśli czynisz to, co sprawiedliwe, to nawet wtedy, gdy język twój milczy, życiem swoim głośno wołasz, Bóg zaś skłania się ku twojemu sercu. Jak bowiem uszy nasze są nastawione na nasze głosy, tak uszy Boga na nasze myśli”.
z komentarza św. Augustyna do Psalmów
Photo by Nina Lozej on Pixabay
