„Jeśli dusza pragnie, by się jej Bóg oddał, najpierw sama powinna Mu się całkowicie oddać”.
św. Jan od Krzyża „Słowa światła i miłości” 127
Photo by Rezső Terbe on Pixabay
Posty oznaczone jako Bóg
Duszy złączonej z Bogiem lęka się szatan
„Duszy złączonej z Bogiem lęka się szatan jak samego Boga”.
św. Jan od Krzyża „Słowa światła i miłości” 125
Photo by Rezső Terbe on Pixabay
Władze i zmysły mamy zajmować tylko tyle
Smutna jest moja dusza
„Smutna jest moja dusza.
Czemu nie ma w niej radości życia,
Nic jej do przyjemności ziemskich nie porusza,
Zamknięta w miłości Twojej przygląda się z ukrycia,
Temu światu, co nie ma dla niej wartości.
W sercu jej tyle smutku i oschłości.
Żyje na tym ziemskim świecie i nie żyje,
Trudzi się w ciszy codzienną pracą.
Dla kogo i po co jej serce bije?
Po co się trudzi, a wszystko to na co?
Co mam więc robić, czyż pozostałam już sama?
Chodzę i szukam, gdzie do przybytków Twych Brama.
Szukam wciąż drogi do Ciebie Panie,
Nie mogę odnaleźć, wzrok mój już słaby.
Czy zatarłeś swe ślady na niej?
Przyjdź szybko Boże na pomoc, iść dalej nie dam rady.
Boże mój błądzę w ciemności
Panie tak bardzo potrzebuję Twojej miłości”.Grażyna od Jezusa Ukrzyżowanego OCDS „Smutna jest moja dusza” w: taż „Mój Miły jest mój a ja jestem Jego”, s. 113
Twoja szczęśliwość na ziemi
„Twoja szczęśliwość na ziemi jest tożsama z twoją wiernością wierze, czystości i drodze, którą Pan ci wyznaczył”.
św. J. Escriva „Bruzda” 84
Photo by Evgeni Tcherkasski on Pixabay
Pośród tylu ludzi bez wiary, bez nadziei
„Pośród tylu ludzi bez wiary, bez nadziei, pośród umysłów, które się miotają na granicy rozpaczy w poszukiwaniu jakiegoś uzasadnienia dla swego życia, ty znalazłeś cel: Jego!
A to odkrycie będzie nieustannie wnosić w twoje życie nową radość, będzie cię przemieniać i ukazywać ci codziennie niezliczoną ilość pięknych rzeczy, których nie byłeś świadom, a które pokazują radosną obszerność tej szerokiej drogi wiodącej cię do Boga”.św. J. Escriva „Bruzda” 83
Photo by Evgeni Tcherkasski on Pixabay
Chwilami przytłacza cię nadchodzące przygnębienie
„Chwilami przytłacza cię nadchodzące przygnębienie, które niszczy cały twój zapał i które ledwie jesteś w stanie pokonać dzięki aktom nadziei. – Nie szkodzi: to właściwy czas, by prosić o więcej łaski Bożej, i – naprzód! Odnawiaj radość walki, choćbyś przegrał jakąś potyczkę”.
św. J. Escriva „Bruzda” 77
Photo by Evgeni Tcherkasski on Pixabay
Posłuchaj mnie uważnie
„Posłuchaj mnie uważnie: tutaj, na ziemi, nie ma pełnego szczęścia. Dlatego teraz, natychmiast, bez słów i bez robienia z siebie «ofiary», poświęć się w ofierze Bogu poprzez całkowite i absolutne oddanie”.
św. J. Escriva „Bruzda” 71
Photo by Evgeni Tcherkasski on Pixabay
Och, naturalnie, nic łatwiejszego
„Och, naturalnie, nic łatwiejszego czasem jak wspinać się do nieba. Bóg was tam wznosi. Idzie tylko o to, by się tam utrzymać, a w razie czego umieć zejść. Zważ, jak święci prawdziwi byli bardzo zafrasowani przy powrocie. Zaskoczeni przy próbach utrzymywania równowagi błagali o zachowanie tajemnicy: «Nie mówcie nikomu o tym, coście widzieli…». Wstydzili się trochę, rozumiesz? Wstydzili się, że są rozpieszczonymi dziećmi Ojca Niebieskiego, że pili z czary błogości przed wszystkimi. A za co? Za nic. Przez szczególne względy. Te różne łaski!… Pierwszym odruchem duszy jest uciec od nich. Można rozumieć na różne sposoby, uważasz, słowa Pisma: «Strasznie jest wpaść w ręce Boga żywego!». Co ja mówię! W Jego ramiona, w Jego serce, serce Jezusa! Bierzesz mały udział w koncercie, grasz przypuśćmy na cymbałach i nagle proszą cię, byś wstąpił na estradę, dają ci do rąk Stradivariusa i mówią: «Graj, mój chłopcze, słucham cię». Brr!”.
G. Bernanos „Pamiętnik wiejskiego proboszcza”, s. 20-21
Photo by Chat GPT
Przypuśćmy, że Duch Święty da mi pewnego dnia znak
„Przypuśćmy, że Duch Święty da mi pewnego dnia znak, rzucę wtedy – ma się rozumieć – w kąt moją miotłę i ścierki i zrobię wycieczkę do serafinów, uczyć się tam muzyki, pewny, że z początku będę trochę fałszować. Lecz pozwól mi roześmiać się w nos ludziom, którzy śpiewają w chórze, zanim Pan Bóg podniesie batutę!”.
G. Bernanos „Pamiętnik wiejskiego proboszcza”, s. 20
Photo by Chat GPT