Och, sekrety Boga!

„Och, sekrety Boga! I jakże, zanim jeszcze będziemy tego chcieli, Bóg stopniowo przysposabia nas do uczynienia nam darów i odwzajemnienia tej duszy za te dobre dzieła, które on czynił, i za dobry przykład, jaki zawsze dawał oraz za to, jak bardzo pragnął służyć Jego chwalebnej Matce. Jego Majestat zawsze bowiem czuje się zobowiązany do odwzajemnienia za to wielkimi nagrodami”.

św. Teresa od Jezusa „Księga fundacji” 23.6

Photo by andreas160578 on Pixabay

Początkiem naszego zatracenia była pycha szatana

„Początkiem naszego zatracenia była pycha szatana, a podstawą naszego zbawienia stała się pokora Boga. Nasz wróg największy, szatan, stworzony z niczego, zarówno jak wszystkie inne rzeczy, chciał się okazać wyższym nad wszystkich, a nasz Zbawiciel, wyższy nad wszystko, zniżył się do stworzeń i chciał być uważanym za najniższego”.

św. Grzegorz Wielki, „Reguła past.”, III, 18, cyt. za: Dom Sans od św. Katarzyny „Złota książeczka o praktyce pokory”

Photo by Wyxina Tresse on Pixabay

Bójmy się, najmilsi, w ten sposób Boga

„Bójmy się, najmilsi, w ten sposób Boga, abyśmy Go miłować zdołali, ponieważ «miłość doskonała precz wyrzuca bojaźń niewolniczą» (J 4,18); tak osiągniemy ową błogą rękojmię i obfitość wszelakiego dobra”.

Mowa św. Augustyna o prawdziwej pokorze i bojaźni Bożej (De temp. sermo, 213), cyt. za: Dom Sans od św. Katarzyny „Złota książeczka o praktyce pokory”

Photo by Wyxina Tresse on Pixabay

Kto się prawdziwie boi Boga

„Kto się prawdziwie boi Boga, stara się czynić to, co miłe jest Bogu. Inna jest bojaźń synowska, inna służebnicza. Sługa boi się pana dla kary; syn się boi ojca z miłości ku niemu. Będąc dziećmi Bożymi, boimy się dla słodkości miłości, a nie dla gorzkości kary”.

Mowa św. Augustyna o prawdziwej pokorze i bojaźni Bożej (De temp. sermo, 213), cyt. za: Dom Sans od św. Katarzyny „Złota książeczka o praktyce pokory”

Photo by Wyxina Tresse on Pixabay

Nareszcie w częstem przystępowaniu do spowiedzi…

„Nareszcie w częstem przystępowaniu do spowiedzi i do Komunii św. znajdziecie najobfitszą pomoc, aby się utrzymać w praktyce pokory. Spowiedź, w której odkrywamy przed człowiekiem sobie podobnym najskrytsze i jak najmocniej zawstydzające nędze nasze jest największym aktem upokorzenia, ustanowionym w Kościele przez Chrystusa Pana. Komunia święta, w której przyjmujemy Boga, który stał się człowiekiem i wyniszczył się z miłości ku nam, jest cudowną szkołą pokory i środkiem najskuteczniejszym do jej nabycia”.

Dom Sans od św. Katarzyny „Złota książeczka o praktyce pokory” LVIII

Photo by Prierlechapelet on Pixabay

Bo zaprzestajesz Go wielbić

„Bo zaprzestajesz Go wielbić wtedy, gdy się oddalasz od prawości i tego, co się Bogu podoba. I przeciwnie, jeśli czynisz to, co sprawiedliwe, to nawet wtedy, gdy język twój milczy, życiem swoim głośno wołasz, Bóg zaś skłania się ku twojemu sercu. Jak bowiem uszy nasze są nastawione na nasze głosy, tak uszy Boga na nasze myśli”.

z komentarza św. Augustyna do Psalmów

Photo by Nina Lozej on Pixabay

A więc wzywamy was, bracia: uwielbiajcie Boga!

„A więc wzywamy was, bracia: uwielbiajcie Boga! Do tego właśnie zachęcamy się wzajemnie, gdy śpiewamy: Alleluja. Chwalmy Boga, mówisz twojemu bratu, a on to samo mówi do ciebie. Ta wzajemna zachęta już sama przez się przynosi to, do czego zachęca. Ale chwalcie Boga z całego serca, niech wielbią Boga nie tylko wasz język i głos, ale także wasze sumienie, wasze życie i wasze czyny”.

z komentarza św. Augustyna do Psalmów

Photo by Nina Lozej on Pixabay