Bóg | Istis - Part 57

W twojej ojczyźnie

Opublikowano 24 sierpnia 2020Zostaw komentarz

„W twojej ojczyźnie karki się zgina
Przed każdą władzą,
Dla zwyciężonych – wzgarda i ślina,
Gdy ich na kaźń prowadzą.

W twojej ojczyźnie gdyś hołdy składał –
Przed obce trony.
W ojczyźnie mojej, jeśli kto padał,
To krwią zbroczony.

W ojczyźnie twojej do obcych w wierze
Bóg się nie zniża.
Moja ojczyzna świat cały bierze
W ramiona krzyża.

W twojej ojczyźnie sławnych portrety,
Tom w etażerce.
W mojej ojczyźnie słowa poety
Oprawne w serce.

Chociaż ci sprzyja ten wieczór mglisty
I noc bezgwiezdna
Jakże mnie wygnasz z ziemi ojczystej,
Jeśli jej nie znasz?”.

A. Słonimski „Dwie ojczyzny”

Photo by Dariusz Staniszewski on Pixabay

Nie trzeba smucić się jak inni

Opublikowano 23 sierpnia 2020Zostaw komentarz

„Nie trzeba smucić się jak inni, nie mający nadziei”.

św. Teresa od Dzieciątka Jezus „Dzieje duszy”, s.. 283

Photo by drippycat on Pixabay

Niedobrze, że zaprzątacie myśli

Opublikowano 21 sierpnia 2020Zostaw komentarz

„Zresztą niedobrze, że zaprzątacie myśli tym, co kiedyś w przyszłości przykrego przyjść może; jest to jakby wkraczaniem w działanie Stwórcy! My, co idziemy drogą miłości, nie powinniśmy nigdy niczym się martwić. Gdybym nie cierpiała z minuty na minutę, nie mogłabym zachować cierpliwości; widzę tylko to, co jest teraz, zapominam o przeszłości, a przyszłości nie chcę przewidywać. Jeżeli zniechęcamy się niekiedy lub popadamy w zwątpienie, to tylko dlatego, że myślimy o tym, co było, albo o tym, co będzie”.

św. Teresa od Dzieciątka Jezus „Dzieje duszy”, s. 276 – 277

Photo by Enrique Meseguer on Pixabay

Ci, bogom bliscy krwią

Opublikowano 14 sierpnia 2020Zostaw komentarz

„Ci, bogom bliscy krwią.
Synowie Dzeusa. Widzą przecież Idy szczyt.
Tam ołtarz ojca błyszczy im we mgle.
W ich żyłach dotąd boska płynie krew”.

Platon „Państwo”

Photo by Dejan Krivokapic on Pixabay

Sama z siebie nie zasłużyłam nawet na to

Opublikowano 13 sierpnia 2020Zostaw komentarz

„Wiem, że sama z siebie nie zasłużyłam nawet na to, by dostać się do owego miejsca ekspiacji, gdzie dostęp mają tylko dusze święte, ale wiem również i to, że Ogień Miłości uświęca skuteczniej od płomieni czyśćcowych, wiem, że Jezus nie może pragnąć dla nas cierpień bezowocnych i że nie wzbudzałby we mnie tych pragnień, gdyby nie miał zamiaru ich spełnić…”

św. Teresa od Dzieciątka Jezus „Dzieje duszy”, s. 189

Photo by Jackson David on Pixabay

Słabość to trudny dar

Opublikowano 11 sierpnia 2020Zostaw komentarz

„Słabość to trudny dar, bo ma prowadzić do większego skupienia się na Bogu, aniżeli na własnej kondycji. Słabość, która ma tendencję do skupiania się na sobie – poprzez użalanie się nad swym niesprawiedliwym losem albo przez tanie usprawiedliwianie się w braku wierności – oddala od łaski i spotkania, a więc modlitwy. Taka słabość nie karmi modlitwy”.

M. Jaworski „Obdarowany. Modlitwa Darem” w: „Głos Karmelu” nr 3 (maj-czerwiec) 2019, s. 25

Photo by truthseeker08 on Pixabay

W naszym świecie też była kiedyś taka stajenka

Opublikowano 10 sierpnia 2020Zostaw komentarz

„W naszym świecie też była kiedyś taka stajenka, w której znajdowało się coś większego niż cały świat”.

C. S. Lewis „Ostatnia bitwa”

Photo by Vincent Ciro on Pixabay

Jak odpowiedział Bóg?

Opublikowano 7 sierpnia 2020Zostaw komentarz

„Jak odpowiedział Bóg? Czy pozabijał węże? Czy sprawił, że ich jad przestał być śmiertelnie trujący? Czy ludzie nie byli już kąsani?
Nie! Bóg pozostawił węże, które zesłał jako karę za bunt. Dał Izraelitom inny ratunek. Kazał Mojżeszowi sporządzić znak zbawienia – miedzianego węża na palu – i dał obietnicę: «Każdy ukąszony, jeśli tylko spojrzy na niego, zostanie przy życiu» (Lb 21,8)”.

J. E. Krawczyk „Dar mojej Matki”, s. 20

Photo by Dieter on Pixabay

Bóg zaskakuje, gdy powołuje

Opublikowano 3 sierpnia 2020Zostaw komentarz

„Bóg zaskakuje, gdy powołuje i zachęca, byśmy rzucili nie tylko sieci, ale samych siebie na głębię historii i patrzyli na życie, patrzyli na innych, a nawet na samych siebie oczyma, które «w grzechu widzą dzieci, które trzeba podnieść; w śmierci – braci, których trzeba wskrzesić do życia; w rozpaczy serca, które trzeba pocieszyć. Dlatego nie lękaj się: Pan kocha to twoje życie, nawet gdy się boisz na nie spojrzeć i wziąć je w swoje ręce»”.

papież Franciszek

Photo by Quang Nguyen vinh on Pixabay

Ukazują mi się opromienione miłością

Opublikowano 1 sierpnia 2020Zostaw komentarz

„Wszystkie one [doskonałości] ukazują mi się opromienione miłością, nawet sama Sprawiedliwość (ona może nawet bardziej niż inne) wydaje mi się przyodziana miłością… Jakaż to słodka radość pomyśleć, że Dobry Bóg jest Sprawiedliwy, to znaczy, że zważa na nasze słabości, że doskonale zna kruchość naszej natury”.

św. Teresa od Dzieciątka Jezus „Dzieje duszy”, s. 188

Photo by Tingey Injury Law Firm on Unsplash