„Ty też masz talenty, dary i umiejętności (lubię o nich myśleć jako o naszych osobistych supermocach), z którymi się urodziłeś i które cechują tylko ciebie. Są równie ważne – i obfite – jak moje własne dary albo dary dowolnej innej osoby. Piękno naszego stworzenia przez Boga polega na tym, że nie musimy być zazdrośni o supermoce jakiejś innej osoby, bo nie zostały one przeznaczone dla nas. Chciałabym, abyście zawsze nosili w sobie tę myśl i często mogli do niej wracać: jesteś kimś znaczącym, twoje życie się liczy, a to, co masz do zaoferowania światu, jest potężne”.
J. Bricker „Wszystko jest możliwe”, s. 53
Posty oznaczone jako Bóg
Bóg musiał zburzyć stare
„Bóg musiał zburzyć stare, by zacząć budować. Wyciął najwyższe, najpiękniejsze cedry. Często słyszę, że ogrodnik odcina suche gałęzie winorośli, by krzew mocniej owocował. Nieprawda! On odcina gałęzie najlepsze, najmocniej owocujące, wydające najlepsze owoce. Dlatego tak boli…
– Bóg na każdym kroku przekonuje nas, że to, w czym uczestniczymy, jest Jego dziełem”.M. Jakimowicz „Jak poruszyć niebo”, s. 8
Siejecie wiele, lecz plon macie lichy
„Siejecie wiele, lecz plon macie lichy; przyjmujecie pokarm, lecz nie ma go do sytości; pijecie, lecz nie gasicie pragnienia; okrywacie się, lecz się nie rozgrzewacie; ten kto pracuje [odkładając] do dziurawego mieszka! Tak mówi Pan Zastępów: Wyjdźcie w góry i sprowadźcie drewno, a budujcie ten dom, bym sobie w nim upodobał i doznał czci – mówi Pan. Rozważcie tylko, jak się wam wiedzie! Wyglądaliście wiele, a oto macie mało, a kiedy [i to niewiele] znieśliście do domu, Ja to rozproszyłem. Dlaczego tak się dzieje? – wyrocznia Pana Zastępów: Z powodu mego domu, który leży w gruzach, podczas gdy każdy z was pilnie się troszczy o swój własny dom”.
Agg 1,6-9
Pomiędzy nami idziesz, Panie
„Pomiędzy nami idziesz, Panie,
Po kamienistej drodze życia
I słuchasz słów zrodzonych z lęku
Przed jutrem pełnych tajemnicy.
Już dzień się chyli na zachodzie,
Wieczorny mrok spowija ziemię;
Pozostań z nami, wieczne Światło,
Na Twą obecność otwórz serca.
Niech wiara, pokój i nadzieja
Napełnią dusze Twoich uczniów,
By mogli głosić wobec świata,
Że powróciłeś w blasku chwały.
Niebawem skończy się wędrówka
I dzięki Twemu zmartwychwstaniu
Wejdziemy w progi domu Ojca,
Byś tam wieczerzał razem z nami”.Liturgia godzin, Nieszpory, hymn na 12.04
Jednak w spokoju czekam na klęskę
„Jednak w spokoju czekam na klęskę,
która spotka lud naszych gnębicieli.
Choć drzewo figowe nie rozwija pąków
i winnice nie wydają plonów,
Chociaż zawiodły zbiory oliwek,
a pola nie przynoszą żywności,
Choć stada owiec znikają z owczarni
i nie ma wołów w zagrodach,
Ja się jednak rozraduję w Panu
i rozweselę w Bogu, moim Zbawicielu.
Pan, który jest moją siłą,
uczyni me nogi jak nogi jelenia
i na wyżyny mnie wyprowadzi”.Ha 3,2-4.13a.15-19
Znalazłaś Boga
„Znalazłaś Boga, który twoje życie
Przemienił swoją miłością,
Obdarzył ciebie skarbem niezrównanym
Słodkiego z Nim zjednoczenia.
Znalazłaś perłę droższą od wszystkiego:
Obecność Pana i pokój,
Jakiego ziemia nigdy dać nie zdoła,
Bo człowiek większy jest od niej”.Hymn na Nieszpory, 22.05.2018
To, co najbardziej mężczyznę powinno pociągać w kobiecie
„To, co najbardziej mężczyznę powinno pociągać w kobiecie, to mieszkający w niej Bóg”.
autor nieznany, cyt. za: M. Plucner „Najlepsza towarzyszka”, s. 189
Na styku radykalizmu i miłości
„Może właśnie gdzieś tu, na styku radykalizmu i miłości, które tak ściśle się wiążą ze sobą, rodził się ów lęk, że wymagająca miłość Boża wciąż oczekuje od człowieka więcej i więcej, aż do zupełnego zapomnienia o sobie”.
I. Kowalska „Byłam w Karmelu”, s. 212
To jest stara i dobrze znana prawda
„To jest stara i dobrze znana prawda, że problemy, które mamy, tkwią w nas samych i dlatego nigdy od nich nie uciekniemy. Jedynym wyjściem jest oddać je Bogu i próbować przede wszystkim przeskoczyć siebie”.
I. Kowalska „Byłam w Karmelu”, s. 189
Przedziwna ekonomia Bożej miłości
„Przedziwna jest doprawdy ekonomia Bożej miłości! Nawet tak przyziemne i ludzkie pragnienia Pan spełnia, dając więcej i obficiej niż o to prosimy”.
I. Kowalska „Byłam w Karmelu”, s. 114