„Skąd ta niechęć do przyjrzenia się samemu sobie i do pokazania się takim, jakim naprawdę jesteś, swojemu kierownikowi?
Odniesiesz wielkie zwycięstwo, pozbywając się lęku przed tym, aby dać się poznać”.św. J. Escrivá „Droga”, s. 30
Posty oznaczone jako cytat
Kogo Bóg darzy wielką miłością
Dostosować się?
„Dostosować się? – To zdanie – «trzeba się dostosować!» – znajdziesz tylko na ustach tych, którym brakuje woli walki – wygodnisiów, spryciarzy lub tchórzy – ponieważ oni z góry czują się pokonani”.
św. J. Escrivá „Droga”, s. 27
Photo by Gerd Altmann on Pixabay
Słowa
„Słowa, którymi z małostkowości czy z ignorancji zatruwa się serce własnego dziecka, zostają na zawsze w pamięci i prędzej czy później spopielają mu duszę”.
C. R. Zafón „Cień wiatru”
Photo by Dianne Hope on Pixabay
Masz słaby charakter
„Masz słaby charakter: cóż to za skłonność do wtrącania się we wszystko! – Chciałbyś – jak sól – znaleźć się w każdej potrawie. Nie gniewaj się, że powiem ci prosto z mostu: nie nadajesz się do tej roli. Nie potrafisz się rozpuścić i pozostać niezauważonym jak ta przyprawa. Brak ci ducha ofiarności, a za dużo u ciebie ducha wścibstwa i ostentacji”.
św. J. Escrivá „Droga”, s.25
Prawdziwa miłość jest raną
„Prawdziwa miłość jest raną. I tylko tak ją można odnaleźć w sobie, gdy czyjś ból boli człowieka jako jego ból”.
W. Myśliwski „Traktat o łuskaniu fasoli”
Photo by Inactive account – ID 4117354 on Pixabay
Śpiewajmy więc, bracia
„Śpiewajmy więc, bracia, nie dla przyjemności odpoczywania, ale dla ulżenia w trudzie. Tak jak zwykli czynić wędrowcy: śpiewaj, ale idź naprzód, śpiewem osłaniaj zmęczenie, ale nie zasłaniaj lenistwa; śpiewaj i idź. Co znaczy: idź? Oznacza: postępuj, postępuj w dobrym! Są bowiem tacy – jak twiedzi Apostoł – którzy postępują w złym. Jeśli postępujesz, znaczy to, że idziesz; ale postępuj w dobrym, w prawdziwej wierze, w dobrych obyczajach postępuj; śpiewaj i idź”.
św. Augustyn, kazanie, „Liturgia godzin” t. IV, s. 483
Dotychczas jeszcze nikt nie okazywał mi tyle dobroci
„Dotychczas jeszcze nikt nie okazywał mi tyle dobroci i odczuwałem palącą potrzebę, by dać jej w zamian coś więcej oprócz mego towarzystwa, potrzebę, jaką odczuwają wszystkie istoty, które chcą odwdzięczyć się nie tylko materialnie za to, co dla nich nie ma ceny: za zainteresowanie i życzliwość”.
C. Laforet „Złuda”, s. 65
Photo by Volker Kraus on Pixabay
Co zaś dotyczy samego królestwa Bożego
„Co zaś dotyczy samego królestwa Bożego, należy pamiętać, że jak «sprawiedliwość nie ma nic wspólnego z niesprawiedliwością» ani też jak «nic wspólnego nie ma światło z ciemnością», ani wreszcie jak nie ma «wspólnoty Chrystusa z Belialem», tak też królestwo Boże jest nie do pogodzenia z królestwem grzechu.
Jeśli zatem chcemy, aby Bóg w nas królował, «niechaj grzech nie króluje w naszym śmiertelnym ciele», ale raczej zadajmy śmierć «temu, co jest przyziemne w naszych członkach», by wydać owoce Ducha. Wtedy Pan przechadzać się będzie w nas, jakby w duchowym raju, królując nad nami wraz ze swym Chrystusem. On to zasiądzie w nas po prawicy mocy duchowej, której pragniemy dostąpić; On pozostanie, dopóki wszyscy Jego nieprzyjaciele w nas nie staną się «podnóżkiem Jego stóp», dopóki nie usunie spośród nas wszelkich Władz, Panowań i Zwierzchności”.Orygenes „O modlitwie”, „Liturgia godzin” t. IV, s. 453
Photo by Myriams-Fotos on Pixabay
Wszystkim naszym matkom
„Wszystkim naszym matkom, niedoskonałym, gniewnym, nieznośnym, wspaniałym, za całą miłość, którą nas obdarzyły, i tę, której nam nie dały, gdyż były nazbyt zmęczone lub zbyt zrozpaczone, aby to zrobić”.
S. de Mari „Ostatni smok”
Photo by Satya Tiwari on Pixabay