„Ukazuje im, że nie ma nic, czego by nie uczynił dla tych, których miłuje. A gdy widzi, że oni gotowi są przyjąć Go i Jego łaski, tejże chwili daje, a daje siebie samego. Kto Jego miłuje, tego i On miłuje, a jaki to miłośnik i jak dobry przyjaciel! O, Panie duszy mojej, kto znajdzie słowa odpowiednie na wypowiedzenie, jakk wiele dajesz tym, którzy w Tobie swoją ufność pokładają, i jak wiele tracą ci, którzy choć doszli do tego stanu, jeszcze polegają na sobie!”
św. Teresa od Jezusa „Księga życia” 22,17
Posty oznaczone jako cytat
Wszystkie blizny rozpełzały się po jego ciele
„Wszystkie blizny rozpełzały się po jego ciele jak błyskawice, jak linie łagodnej, ale uporczywej pamięci. Rozbłysk ognia wydobył je na krótko z mroku – wszystkie stare rany i wszystkie świeże”.
P. Rothfuss „Imię wiatru”
Photo by Lars Nissen on Pixabay
W Ewangelii Jezus żąda wiary
„W Ewangelii Jezus żąda wiary od tych, którzy proszą Go o jakąś łaskę. Ta wiara, kiedy jest gorąca, wstrząsa Nim i zmusza do czynienia cudów. Wierzący w ten sposób ufają Chrystusowi i czekają na dobrodziejstwa z Jego wszechmocnej ręki. Ta wiara, która rozkwita nadzieją, otwiera upusty Bożej miłości”.
bł. Maria Eugeniusz od Dzieciątka Jezus „Jestem córką Kościoła”
Photo by Gordon Johnson on Pixabay
Człowiek jest wielki nie przez to
„Człowiek jest wielki nie przez to, co ma, nie przez to, kim jest, lecz przez to, czym dzieli się z innymi”.
św. Jan Paweł II
Photo by Ryszard Porzynski on Pixabay
Dokądże, córko, myślisz żyć w cudzych ramionach?
„Dokądże, córko, myślisz żyć w cudzych ramionach? Pragnę cię już widzieć w wielkim ogołoceniu i oderwaniu od wszystkich stworzeń, a wtedy całe piekło nie potrafi zamącić twej duszy. Ileż to drogocennego czasu straciłaś przez te niepokoje?”
św. Jan od Krzyża, list 4, do matki Anny od św. Alberta
Nie da się naprawdę czytać książki
„Nie da się naprawdę czytać książki, jeśli nie jesteśmy sami. I właśnie dzięki tej samotności nawiązujemy intymny kontakt z ludźmi, których inaczej nigdy byśmy nie spotkali, gdyż albo żyli przed stuleciami, albo mówili nieznanymi nam językami. Lecz ci właśnie ludzie dzięki lekturze stają się nam najbliższymi przyjaciółmi, doradcami, czarodziejami, którzy potrafią nas zahipnotyzować…”
A. Muñoz Molina „Moc pióra”, cyt. za: C. Funke „Atramentowa śmierć”
Kiedy prosisz o cud
Czekał go ból
„Westley zamknął oczy. Czekał go ból, a on musiał być gotów na jego nadejście. Musiał nastawić swój umysł, zyskać kontrolę nad myślami i wysłać je daleko, w bezpieczne miejsce, tak by nie mogli go złamać”.
W. Goldman „Narzeczona księcia”, cyt. za C. Funke „Atramentowa śmierć”
Człowiek, który bez przerwy siebie żałuje
„Człowiek, który bez przerwy siebie żałuje (biadoli nad sobą) nie rozwija się wewnętrznie. To są owe zupełnie niepotrzebne wylewne zwierzenia duszy, które człowiekowi w niczym nie pomagają. A w dodatku nie odpowiadają prawdzie”.
W. Nigg „Misja rosyjskiego strannika. Rozmowa ze starcami” w: „Karmel” 6 (1985), 39
