„- Dziecko Moje, nie myśl, że większą jest taka jednorazowa ofiara życia, niż codzienne umieranie sobie. Bądź gotowa powtórzyć tę swoją ofiarę codziennie, choćby przez sto lat i trwaj wiernie tak zawsze gotowa i zawsze ofiarna, a wieczność ci powie, że taka ofiara nie jest mniejszą nawet od śmierci męczeńskiej”.
słowa Jezusa, K. Kowalczewska „Mów Panie…”
Photo by Lorraine Cormier on Pixabay
„I ta łagodna pokora, to bagatelizowanie własnej osoby, połączone jednak z gotowością, by przyjąć nieskończenie wiele niezasłużonych tryumfów – to właśnie jest ów sekret, tak prosty, że wszyscy podejrzewają, że musi być tajemniczy i złowrogi”.
G. K. Chesterton
Photo by congerdesign on Pixabay
„- Nie zamykaj drzwi serca twego na działanie Mej łaski, nie chroń duszy swej przed promieniami Mej Miłości. Wiedz, że samo pragnienie zjednoczenia ze Mną już jest początkiem tego zjednoczenia. A choćbyś najkrwawsze zadawała sobie pokuty, nigdy godną tej łaski nie będziesz”.
słowa Jezusa, K. Kowalczewska „Mów Panie…”
Photo by Foundry Co on Pixabay
„Niebezpiecznie jest w naszej epoce być świętymi połowicznie”.
bł. Maria Eugeniusz od Dzieciątka Jezus
Photo by Marco Federmann on Pixabay
„The sisters embraced
And then they parted,
Their faces tear-washed.
But they wept no more,
And smiled instead, laughed
At what would come,
Whatever would come, though
Hoping, hoping, someday
To embrace again”.G. C. Levine „The two princesses of Bamarre”
„- Panie mój, chyba nigdy jeszcze nie wzywano tak często Twego Miłosierdzia tym pokornym okrzykiem «Jezu ufam Tobie!»
– Tak, istotnie, lecz pomyśl, o ileż częściej wywołuje ten okrzyk strach, a nie miłość”.K. Kowalczewska „Mów Panie…”, s. 49
Photo by David Eucaristía on Pixabay
„Przetłumacz sobie samemu, pociesz swoje serce
i oddal długotrwały smutek od siebie;
bo smutek zgubił wielu
i nie ma z niego żadnego pożytku”.Syr 30,23
Photo by Karen Nadine on Pixabay
„Pieśń ma była już w grobie, już chłodna, —
Krew poczuła: z pod ziemi wygląda,
I jak upiór powstaje krwi głodna,
I krwi żąda, krwi żąda, krwi żąda.
Tak! zemsta, zemsta, zemsta na wroga,
Z Bogiem — i choćby mimo Boga!
I Pieśń mówi: ja pójdę wieczorem;
Naprzód braci rodaków gryźć muszę;
Komu tylko zapuszczę kły w duszę,
Ten jak ja musi zostać upiorem.
Tak! zemsta, zemsta, etc., etc.
Potem pójdziem, krew wroga wypijem!
Ciało jego rozrąbiem toporem,
Ręce, nogi gwoździami przybijem:
By nie powstał i nie był upiorem.
Z duszą jego do piekła iść musim,
Wszyscy razem na duszy usiędziem,
Póki z niej nieśmiertelność wydusim:
Póki ona czuć będzie, gryźć będziem.
Tak! zemsta, zemsta, etc., etc.”.A. Mickiewicz „Dziady cz. III”, fragment
To jest „pieśń szatańska”, a jednak jest w niej coś, co sprawia, że mi się podoba. Pokazuje drugą, tę negatywną, stronę nieśmiertelności… Ale też to, jak działa w nas grzech – jeśli pod „pieśń” podstawimy właśnie grzech.
Photo by joostrikkerink on Pixabay
„Dopiero przyszłaś do Mnie, a żądasz już odpowiedzi. Nie załatwia się w pięć minut sprawy, która ma o całym twym życiu zadecydować. Ty módl się gorąco i raczej milcz. Ja wiem, po co przyszłaś i gdy przyjdzie czas – odpowiem”.
słowa Jezusa, K. Kowalczewska „Mów Panie…”, s. 44
Photo by Barbara Jackson on Pixabay
