„Odwaga nie polega na nieodczuwaniu strachu, lecz na uznaniu, że coś jest ważniejsze niż lęk”.
A. Redmoon
Photo by Danny See Chuan Seng on Pixabay
„Odwaga nie polega na nieodczuwaniu strachu, lecz na uznaniu, że coś jest ważniejsze niż lęk”.
A. Redmoon
Photo by Danny See Chuan Seng on Pixabay
„Tymczasem, im więcej żądamy od Boga, tym mniej od Niego otrzymujemy”.
T. Głowacka OCDS „Doktryna św. Teresy od Jezusa – Zamek wewnętrzny – trzy pierwsze mieszkania” w: „Zaproszenie na Górę Karmel” t. 4 „Modlitwa”, s. 194
Photo by Ray_Shrewsberry on Pixabay
„Stajemy się w pełni ludzcy, gdy przekraczamy nasze ludzkie ograniczenia, gdy pozwalamy Bogu poprowadzić się poza nas samych, aby dotrzeć do naszej prawdziwej istoty”.
papież Franciszek, adh „Evangelii gaudium” 7-8
Photo by Livia Zumbühl on Pixabay
„Kochać kogoś oznacza również kochać jego szczęście”.
F. Sagan, cyt. za: G. Muss „Papierowa dziewczyna”, s. 258
Photo by Adina Voicu on Pixabay
„Pomiędzy świętymi wyróżnia się Maryja, Matka Pana i odzwierciedlenie wszelkiej świętości. (…) program Jej życia: nie stawiać siebie w centrum, ale zostawić miejsce dla Boga spotkanego zarówno w modlitwie, jak i w posłudze bliźniemu – tylko wtedy świat staje się dobry”.
Benedykt XVI, encyklika „Deus Caritas est” 41
Photo by Adina Voicu on Pixabay
„Aby zdobyć więcej, musisz najpierw sam stać się kimś większym”.
J. W. Goethe
Photo by THỌ VƯƠNG HỒNG on Pixabay
„Nie możemy rozwiązać problemów, myśląc w ten sam sposób, który je spowodował”.
A. Einstein
Photo by Gerd Altmann on Pixabay
„Pierwszym głównym wysiłkiem człowieka jest nawyknięcie do unikania grzechu i uniezależnienia się od żądz, bo obie te rzeczy idą w kierunku sprzecznym niż ten, do którego zmierza miłość; jest to zajęcie początkujących, których miłość musi być dożywiana i ochraniana, by nie znikła. Z kolei człowiek wkłada główny wysiłek w postęp w dobrym. To jest właściwością ludzi robiących postęp, usiłujących przede wszystkim miłość w sobie umocnić drogą jej rozwoju. Trzeci stopień polega na wysiłku zmierzającym głównie do zjednoczenia się z Bogiem i zażywania radości w Nim. To należy do doskonałych, którzy już chcą umrzeć i żyć z Chrystusem”.
św. Tomasz z Akwinu, STh II-II, 24,9