„Błogosławiony mąż, który wytrwa w pokusie, gdy bowiem zostanie poddany próbie, otrzyma wieniec życia, obiecany przez Pana tym, którzy Go miłują”.
Jk 1,12
Posty oznaczone jako cytat
Zbiegać za jednym klejnotem pustynie
„Kochać i tracić, pragnąc i żałować,
Padać boleśnie i znów się podnosić,
Krzyczeć tęsknocie «precz!» i błagać «prowadź!»
Oto jest życie: nic, a jakże dosyć…
Zbiegać za jednym klejnotem pustynie,
Iść w toń za perłą o cudu urodzie,
Ażeby po nas zostały jedynie
Ślady na piasku i kręgi na wodzie”.
L. Staff „Kochać i tracić”
Jeśli narzekasz, że twoje róże mają kolce…
„Jeśli narzekasz, że twoje róże mają kolce, pomyśl, że mógłbyś się cieszyć z tego, że twoje kolce mają też róże”.
Z. Trzaskowski
Powodem tego, że borykamy się z brakiem pewności siebie…
„Powodem tego, że borykamy się z brakiem pewności siebie jest to, że porównujemy swoje sceny zakulisowe z kompilacją najlepszych scen innych osób”.
S. Furtick
Podczas rozmowy poznałam…
„Podczas rozmowy poznałam jego [ks. Sopoćki] duszę udręczoną. Ta dusza ukrzyżowana, podobna do Zbawiciela. Tam, gdzie słusznie spodziewa się pociechy, znajduje krzyż; żyje wśród wielu przyjaciół, a nie ma nikogo prócz Jezusa. Tak Bóg ogałaca duszę, którą szczególnie miłuje”.
św. M. Faustyna Kowalska „Dzienniczek”, s. 360
Problemem jest nie to, że potrzebujesz miłości
„Problemem jest nie to, że potrzebujesz miłości, ale że liczysz na to, że inni stworzą ją w twoim życiu”.
B. De Angelis
Pan zawsze przykłada swą rękę do dzieła
„Pan zawsze przykłada swą rękę do dzieła, kiedy usuwa wszelkie środki ludzkie, a każe nam coś czynić, co przechodzi siły nasze”.
św. Wincenty á Paulo
Prawdziwa kobieta ma zasady
„Prawdziwa kobieta ma zasady, ambicję i plany, szacunek do swojego ciała, kocha bezgranicznie i nie zawodzi. Ma również granicę wytrzymałości i nawet kochając całą duszą wybierze rozstanie zamiast bycia na drugim planie i upominania się o czułe słowa, bo wie, ile jest warta”.
Nigdy nie wiesz, co wyniknie z twojego działania
„Nigdy nie wiesz, co wyniknie z twojego działania, ale jeśli nie podejmiesz działania, to nie będzie żadnych wyników”.
M. Gandhi
Kiedy się dziwić przestanę
„Kiedy się dziwić przestanę,
Gdy w mym sercu wygaśnie czerwień,
Swe ostatnie, niemądre pytanie
Nie zadane, w połowie przerwę.
Będę znała na wszystko odpowiedź,
Ubożuchna rozsądkiem maleńkim,
Czasem tylko popłaczę sobie
Łzami tkliwej i głupiej piosenki,
By za chwilę wszystko zapomnieć.
Kiedy się dziwić przestanę,
Kiedy się dziwić przestanę,
Będzie po mnie.
Kiedy się dziwić przestanę,
Zgubię śpiewy podziemnych strumieni,
Umrze we mnie, co nienazwane,
Co mi oczy jak róże płomieni.
Dni jednakim rytmem pobiegną,
Znieczulone, rozsądne, żałosne,
Tylko życia straszliwe piękno
Mnie ominie nieśmiałą wiosną.
Za daleko jej będzie do mnie.
Kiedy się dziwić przestanę,
Kiedy się dziwić przestanę,
Będzie po mnie.
Kiedy się dziwić przestanę,
Lżej mi będzie i łatwiej bez tego.
Ścichną szczęścia i bóle wyśmiane,
Bo nie spytam już nigdy – dlaczego?
Błogi spokój wyrówna mi tętno,
Gdy się życia nauczę na pamięć,
Wiosny czułej bolesne piękno
Pożyczoną poezją zakłamię.
I nic we mnie, i nic koło mnie.
Kiedy się dziwić przestanę,
Kiedy się dziwić przestanę,
Będzie po mnie”.
J. Kofta