„Jeżeli tych rzeczy doczesnych pożądasz zbyt nieumiarkowanie, utracisz wieczne i niebieskie. Doczesnymi się posługuj, a wiecznych pragnij.
Żadne dobra doczesne nie mogą cię nasycić, bo nie jesteś stworzona do rozkoszowania się nimi”.Tomasz a Kempis „O naśladowaniu Chrystusa” III 16.1
Photo by Pete Linforth on Pixabay
„Chrystus. Tak jest synu! Nie chcę, żebyś takiego szukał spokoju, w którym by nie było pokus albo byś nie doświadczał przeciwności.
Bądź jednak przekonany, że nawet wtedy znajdziesz spokój, gdy cię doświadczać będą różne utrapienia i wypróbowywać liczne przeciwności.
Jeśli powiesz, że nie możesz wiele cierpieć, jakże w przyszłości zniesiesz katusze czyśćca? Z dwojga złego należy wybierać zawsze zło mniejsze.
Żebyś więc mógł uniknąć przyszłych kar wiecznych, staraj się dla Boga z równowagą umysłu znosić zło doczesne”.Tomasz a Kempis „O naśladowaniu Chrystusa” III 12.2
Photo by Mirosław i Joanna Bucholc on Pixabay
„Im kto wyżej postąpi, tym cięższe często znajduje krzyże, bo im więcej wzrasta u niego miłość, tym bardziej czuje karę wygnania”.
Tomasz a Kempis „O naśladowaniu Chrystusa” II 12.8
Photo by RENE RAUSCHENBERGER on Pixabay
„Po cóż chcesz to widzieć, czego ci mieć nie wolno? Świat przemija i pożądliwość jego (1 J 2,17)”.
Tomasz a Kempis „O naśladowaniu Chrystusa” I 20.7
Photo by Christel SAGNIEZ on Pixabay
„Niektórych strzeże Bóg od większych pokus, a mimo to często upadają w małych i codziennych; czyni to Bóg po to, aby sobie nie ufali w wielkich doświadczeniach, skoro w tak małych ulegli”.
Tomasz a Kempis „O naśladowaniu Chrystusa” I 1.13
Photo by andreas160578 on Pixabay
„A niekiedy Bóg dozwala, aby został popełniony ten błąd, polegający na wyznaczeniu na przełożonych tym podobnych osób dla doskonalenia tej cnoty posłuszeństwa u tych, których On miłuje”.
św. Teresa od Jezusa „Księga fundacji” 23.9
Photo by andreas160578 on Pixabay
„Och, sekrety Boga! I jakże, zanim jeszcze będziemy tego chcieli, Bóg stopniowo przysposabia nas do uczynienia nam darów i odwzajemnienia tej duszy za te dobre dzieła, które on czynił, i za dobry przykład, jaki zawsze dawał oraz za to, jak bardzo pragnął służyć Jego chwalebnej Matce. Jego Majestat zawsze bowiem czuje się zobowiązany do odwzajemnienia za to wielkimi nagrodami”.
św. Teresa od Jezusa „Księga fundacji” 23.6
Photo by andreas160578 on Pixabay
„Więcej sobie zaskarbicie zasług, przyjmując spokojnie okazaną wam wzgardę, niż przez dziesięć dni poszcząc o chlebie i wodzie”.
św. Alfons Liguori, „Dzieła ascetyczne”, cyt. za: Dom Sans od św. Katarzyny „Złota książeczka o praktyce pokory”
Photo by andreas160578 on Pixabay
„Początkiem naszego zatracenia była pycha szatana, a podstawą naszego zbawienia stała się pokora Boga. Nasz wróg największy, szatan, stworzony z niczego, zarówno jak wszystkie inne rzeczy, chciał się okazać wyższym nad wszystkich, a nasz Zbawiciel, wyższy nad wszystko, zniżył się do stworzeń i chciał być uważanym za najniższego”.
św. Grzegorz Wielki, „Reguła past.”, III, 18, cyt. za: Dom Sans od św. Katarzyny „Złota książeczka o praktyce pokory”
Photo by Wyxina Tresse on Pixabay
„Bójmy się, najmilsi, w ten sposób Boga, abyśmy Go miłować zdołali, ponieważ «miłość doskonała precz wyrzuca bojaźń niewolniczą» (J 4,18); tak osiągniemy ową błogą rękojmię i obfitość wszelakiego dobra”.
Mowa św. Augustyna o prawdziwej pokorze i bojaźni Bożej (De temp. sermo, 213), cyt. za: Dom Sans od św. Katarzyny „Złota książeczka o praktyce pokory”
Photo by Wyxina Tresse on Pixabay
