„Takie jest prawo ziemskie: ofiara obok radości. Pan Bóg chce nam przypominać, że nie doszliśmy jeszcze do kresu szczęścia; ale jesteśmy na nie nastawieni, a On sam chce nas doprowadzić do swoich ramion. Tam w górze, moja siostrzyczko, On napełni wszystkie próżnie. A tymczasem żyjmy w niebie naszej duszy, bo już tam czujemy się tak dobrze!”.
św. Elżbieta od Trójcy Świętej, list 212 do siostry, w: taż „Pisma” t. 2, s. 271
Posty oznaczone jako dusza
Czy nie uważasz, że ta piękna przyroda mówi o Nim?
Tymczasem Jan nie pozostawia złudzeń
„Tymczasem Jan nie pozostawia złudzeń: wejście na drogę oczyszczenia ducha wiąże się z utratą wszelkich słodyczy i pozostaniem w oschłości, niesmaku i znużeniu. Od tego łakome dusze uciekają jak od śmierci (por. DGK II 7,5), wzdrygając się przed cierpieniem i trudem tak dalece, że zatrzymują się na początkowych etapach drogi”.
M. Czarnecka OCDS „Doktryna św. Jana od Krzyża – Droga na Górę Karmel (księga 2.) – Noc czynna ducha: oczyszczenie rozumu przez wiarę” w: „Zaproszenie na Górę Karmel” t. 5 „Oczyszczenie”, s. 211
Św. Tomasz z Akwinu zwraca uwagę
„Św. Tomasz z Akwinu zwraca uwagę, że brak niezbędnej rozrywki jest tak samo groźny dla duszy jak jej nadmiar. W obu przypadkach można mówić o nieuporządkowanej przyjemności oraz o grzechu”.
M. Filipowski OCDS „Doktryna św. Jana od Krzyża – Droga na Górę Karmel (księga 1.) – Noc czynna zmysłów” w: „Zaproszenie na Górę Karmel” t. 5 „Oczyszczenie”, s. 147
Photo by muntazar mansory on Pixabay
Doskonałość i wartość duszy
Dusze łakome tych pobożnych smaków
„Dusze łakome tych pobożnych smaków podlegają jeszcze innej, większej niedoskonałości. Są słabe i leniwe w postępowaniu twardą drogą krzyża, ponieważ dusza łaknąca słodyczy unika tym samym wszelkiego niesmaku przezwyciężania siebie”.
św. Jan od Krzyża „Noc ciemna” I 6.7
Photo by Lubov Lisitsa on Pixabay
Dusze pragnące postępować drogą pewną
„Dusze pragnące postępować drogą pewną nie przywiązują się nigdy do przedmiotów zewnętrznych i nie zaprzątają nimi zbytnio swego serca. Nie pragną widzieć więcej, niż powinny, a całą uwagę zwracają ku temu, by wiernie służyć Bogu i Jemu się podobać. To jest jedyne ich pragnienie. Chętnie oddają to, co posiadają, i z miłości do Boga i bliźnich z radością wyzbywają się posiadania doczesnych rzeczy duchowych. Szukają bowiem, jak mówię, prawdziwej doskonałości wewnętrznej i chcą zadowolić Boga, a nie siebie samych”.
św. Jan od Krzyża „Noc ciemna” I 3.2
Gdy udało się diabłu
„Gdy udało się diabłu oddalić duszę od Komunii świętej, zyskał wszystko”.
św. Teresa od Dzieciątka Jezus L71,LT92, „Modlitwy i myśli”, s. 55
Photo by Gerd Altmann on Pixabay
Prawdziwa odwaga
„[…] prawdziwa odwaga nie leży w tym chwilowym zapale, z którym pragniemy iść na podbój dusz za cenę tych wszystkich urojonych niebezpieczeństw, które dodają tylko więcej uroku temu pięknemu marzeniu; prawdziwa odwaga polega na tym, aby wtedy, gdy serce kona, chcieć ich i równocześnie odpychać od siebie, tak jak to przeżył nasz Zbawiciel w Ogrodzie Oliwnym”.
św. Teresa od Dzieciątka Jezus „Dzieje duszy”, Kraków 1988, s. 306
Śnijmy wzniosłe sny
„Śnijmy wzniosłe sny, gdyż jaki sen, tacy i my sami. Nasza wizja jest obietnicą tego, kim pewnego dnia będziemy; nasz ideał to proroctwo tego, co w końcu wyjawimy. Największe osiągnięcia są najpierw przez pewien czas uśpione. W żołędziu drzemie dąb; z jajka wykluje się ptak A w najwznioślejszej wizji duszy budzi się anioł. Sny i marzenia są nasionami rzeczywistości”.
J. Allen „Tak jak człowiek myśli”