„I na nowo zaczęłam odczuwać wielkie pragnienie oddania się Jemu za dusze innych; czułam też, jak bardzo z tego powodu chcę być Mu wierna. Gdy zastanawiałam się nad tym, co On uczynił dla tych dusz, wydało mi się, że mówi do mnie, iż On nie może dla nich już nic więcej uczynić, jednak przeze mnie mógłby”.
św. Maria Maravillas od Jezusa, listy do kierowników duchowych
Photo by Kurt Bouda on Pixabay
„Wszystko to poruszyło mnie tak głęboko, że mimo mojej nędzy całą duszą ofiarowałam się Panu na wszelkie cierpienia ciała i duszy. Miałam przekonanie, że to ofiarowanie się było czymś dobrym, jednak najważniejsze było moje całkowite i zupełne zdanie się na wolę Bożą, aby On mógł uczynić ze mną to, co zechce, i abym w jednakowy sposób przyjęła i ból, i radość. Zrozumiałam także, że tym, co Go zadowala, nie jest wielka ofiara, ale dokładne i z miłością wypełnianie Jego woli w najmniejszych drobiazgach”.
św. Maria Maravillas od Jezusa, listy do kierowników duchowych
Photo by Kurt Bouda on Pixabay
„Zobaczyłam wyraźnie, choć nie wiem, jakim sposobem, że dusza, która się uświęca, skutecznie pociąga innych do Boga”.
św. Maria Maravillas od Jezusa, listy do kierowników duchowych
Photo by Kurt Bouda on Pixabay
„[…] diabeł wie aż za dobrze, że jedną z najsłabiej strzeżonych bram duszy jest ludzka głupota: próżność. Tamtędy atakuje ze wszystkich sił: pseudosentymentalne wspomnienia, chorobliwy kompleks czarnej owcy, wydumane poczucie braku wolności…”.
św. J. Escriva „Bruzda” 164
Photo by Roman Kogomachenko on Pixabay
„Jeszcze jeden paradoks życia duchowego: dusza, która mniej potrzebuje poprawy w swoim postępowaniu, bardziej troszczy się o jej osiągnięcie, nie zatrzymuje się, aż ją uzyska. I odwrotnie”.
św. J. Escriva „Bruzda” 156
Photo by Frauke Riether on Pixabay
„Zdaje mi się, że najbardziej wolną duszą jest ta dusza, która zapomina o sobie”.
św. Elżbieta od Trójcy Świętej „W rytmie miłości i łaski. Myśli na każdy dzień”
Photo by David Clode on Pixabay
„Och, sekrety Boga! I jakże, zanim jeszcze będziemy tego chcieli, Bóg stopniowo przysposabia nas do uczynienia nam darów i odwzajemnienia tej duszy za te dobre dzieła, które on czynił, i za dobry przykład, jaki zawsze dawał oraz za to, jak bardzo pragnął służyć Jego chwalebnej Matce. Jego Majestat zawsze bowiem czuje się zobowiązany do odwzajemnienia za to wielkimi nagrodami”.
św. Teresa od Jezusa „Księga fundacji” 23.6
Photo by andreas160578 on Pixabay
„Jeśli dusza pragnie, by się jej Bóg oddał, najpierw sama powinna Mu się całkowicie oddać”.
św. Jan od Krzyża „Słowa światła i miłości” 127
Photo by Rezső Terbe on Pixabay
„Duszy złączonej z Bogiem lęka się szatan jak samego Boga”.
św. Jan od Krzyża „Słowa światła i miłości” 125
Photo by Rezső Terbe on Pixabay
