„Kto się prawdziwie boi Boga, stara się czynić to, co miłe jest Bogu. Inna jest bojaźń synowska, inna służebnicza. Sługa boi się pana dla kary; syn się boi ojca z miłości ku niemu. Będąc dziećmi Bożymi, boimy się dla słodkości miłości, a nie dla gorzkości kary”.
Mowa św. Augustyna o prawdziwej pokorze i bojaźni Bożej (De temp. sermo, 213), cyt. za: Dom Sans od św. Katarzyny „Złota książeczka o praktyce pokory”
Photo by Wyxina Tresse on Pixabay
„Oto rada, którą wam uporczywie powtarzam: bądźcie radośni, zawsze radośni. – Niechaj się smucą ci, którzy nie uważają się za dzieci Boże”.
św. J. Escriva „Bruzda” 54
Photo by Charles McArthur on Pixabay
„Jak to ujął Winnicott: «Dziecko nie może nienawidzić matki, jeśli matka nie nienawidziła go jako pierwsza»”.
A. Michaelides „Pacjentka”
Photo by Hans Kretzmann on Pixabay
„Może otrzymaliście od Boga wielkie talenty? Albo może przypadkiem mają was ludzie za kogoś wielkiego? Starajcie się więc, jeśli tak jest, coraz lepiej samych siebie poznać, czym rzeczywiście jesteście, i używajcie wszelkich sposobów do przekonania się o waszej niemocy, nieudolności, nicości i stańcie się mniejszymi w waszych oczach od malutkich dziatek, a w pochwałach ludzkich nigdy sobie nie podobajcie i strzeżcie się wszelkiego pragnienia dostojeństw, nadto jedno i drugie zawsze odrzucajcie”.
Dom Sans od św. Katarzyny „Złota książeczka o praktyce pokory” XXX
„Jakże dużo cię kosztuje to niewielkie umartwienie! – Walczysz. – Zupełnie jakby ci powiedziano: «Dlaczego masz być wierny ustalonemu planowi życia, dlaczego masz żyć według zegarka>». – Przyjrzyj się, jak łatwo można oszukać małe dzieci! – Nie chcą przyjąć gorzkiego lekarstwa, ale zaraz się je zachęca: «No – mówią im – ta łyżeczka za tatusia, a ta druga za babcię…» i tak dalej, aż zażyją wszystko.
Tak samo ty: jeszcze kwadrans włosiennicy za dusze w czyśćcu, pięć minut za rodziców, jeszcze pięć za braci w dziele apostolskim… Aż upłynie wyznaczony czas.
Jak wielką ma wartość umartwienie czynione w ten sposób!”.św. J. Escriva „Droga” 899
„Bolesne ukłucie. – Jeszcze jedno. I jeszcze. – Znoś je, człowieku! Czyż nie widzisz, że skoro jesteś tak mały, możesz Mu ofiarować w swoim życiu – na twojej małej drodze – jedynie te małe krzyże?
A poza tym pomyśl: jeden krzyż na drugi – jedno ukłucie… i drugie, i trzecie… jaki duży stos!
W końcu, dziecko, zdołałeś uczynić coś wielkiego: Miłować”.św. J. Escriva „Droga” 885
Photo by Bernd Hildebrandt on Pixabay
„Kiedy chcesz czynić coś dobrze, bardzo dobrze, okazuje się, że robisz to gorzej. – Ukorz się przed Jezusem, mówiąc Mu: «Widzisz, jak źle robię wszystko? – Jeśli więc nie będziesz mi bardzo pomagał, będę robić to jeszcze gorzej!».
Zlituj się nad swoim dzieckiem. Codziennie chciałbym zapisać jedną dużą stronicę w księdze mojego życia… Ale jestem tak niezręczny, że jeśli Nauczyciel nie prowadzi mojej ręki, zamiast zgrabnych liter wychodzą mi spod pióra gryzmoły i kleksy, których nie można nikomu pokazać.
Od dziś, Jezu, będziemy zawsze pisać razem”.św. J. Escriva „Droga” 882
