„Tak oto, kiedy robisz głupstwa, z tą lekkomyślnością wewnętrzną i zewnętrzną, z tą chwiejnością wobec pokus, z tą niechętną chęcią, jest rzeczą niemożliwą, żebyś czynił postępy w życiu wewnętrznym”.
św. J. Escriva „Bruzda” 154
Photo by Rolyn Ducejo on Pixabay
„Czy dla mnie cokolwiek jest trudne? Lub czy będę podobny temu, co mówi, a nie czyni?
Gdzież jest twa wiara? Bądź mocny i wytrwały!
Bądź mężem wielkodusznym i mocnym, w swoim czasie będziesz pocieszony.
Czekaj mnie, czekaj; przyjdę i uzdrowię cię.
To, co cię nęka, jest tylko pokusą; to, co cię przeraża jest czczym strachem.
Na cóż innego przyda się troska o przyszłe wypadki, jeśli nie na spotęgowanie smutku smutkiem? Dosyć ma dzień swojej nędzy (Mt 6,34).
Próżna to i nieużyteczna rzecz trwożyć się lub cieszyć rzeczami przyszłymi, które może nigdy nie nastąpią”.Tomasz a Kempis „O naśladowaniu Chrystusa” III 30.2
„Nie wchodź w dialog z pokusą. Pozwól, że ci powtórzę: miej odwagę uciec i siłę woli, by nie wypróbowywać swojej słabości, zastanawiając się, jak daleko możesz się posunąć. Ucinaj to bez żadnych ustępstw!”.
św. J. Escriva „Bruzda” 137
Photo by Reinhold Silbermann on Pixabay
„Chrystus. Tak jest synu! Nie chcę, żebyś takiego szukał spokoju, w którym by nie było pokus albo byś nie doświadczał przeciwności.
Bądź jednak przekonany, że nawet wtedy znajdziesz spokój, gdy cię doświadczać będą różne utrapienia i wypróbowywać liczne przeciwności.
Jeśli powiesz, że nie możesz wiele cierpieć, jakże w przyszłości zniesiesz katusze czyśćca? Z dwojga złego należy wybierać zawsze zło mniejsze.
Żebyś więc mógł uniknąć przyszłych kar wiecznych, staraj się dla Boga z równowagą umysłu znosić zło doczesne”.Tomasz a Kempis „O naśladowaniu Chrystusa” III 12.2
Photo by Mirosław i Joanna Bucholc on Pixabay
„Niektórych strzeże Bóg od większych pokus, a mimo to często upadają w małych i codziennych; czyni to Bóg po to, aby sobie nie ufali w wielkich doświadczeniach, skoro w tak małych ulegli”.
Tomasz a Kempis „O naśladowaniu Chrystusa” I 1.13
Photo by andreas160578 on Pixabay
„Uciekajcie się do Niej we wszystkich waszych uciskach, a mogąc u Syna wszystko uprosić, we wszystkich waszych pokusach niech będzie waszą ucieczką, waszem wsparciem i waszą pociechą. Główną jednak łaską, o którą Ją prosić macie, niech będzie pokora; poznawajcie prośbę o nią, dopóki jej nie otrzymacie. Nie bójcie się Jej naprzykrzać; Ona lubi to naprzykrzanie się, gdy idzie o zbawienie dusz waszych i o to, abyście się stali milszymi Jej Boskiemu Synowi; a w końcu, aby Ją tem mocniej zniewolić do tego, aby się przychyliła do żądania waszego, proście Ją przez Jej pokorę, przez którą otrzymała godność Matki Bożej, i zarazem proście Ją przez to Jej Boskie macierzyństwo, które było owocem niewypowiedzianym Jej pokory”.
Dom Sans od św. Katarzyny „Złota książeczka o praktyce pokory”, LVI, s. 51
Photo by Adina Voicu on Pixabay
„Należy tu zauważyć, że spośród wielu podstępów, jakich szatan używa, by zwieść ludzi duchowych, ten bywa najczęstszy, że nie kusi wprost do złego, ale usiłuje wprowadzić ich w błąd pozorem dobra, ponieważ wie, że za jawnym złem nie pójdą tak łatwo. Dlatego trzeba ci się zawsze obawiać, nawet w rzeczach, które wydają ci się dobre, zwłaszcza gdy nie wypływają z posłuszeństwa”.
św. Jan od Krzyża „Przestrogi” 10
Photo by Armin Forster on Pixabay
„O ślepoto ludzka! Kiedyż już, kiedy zejdzie nam z oczu ta ziemia? Dla nas, co prawda, nie ma ona takiego powabu, by zdołała nas zaślepić zupełnie, gdyż i w naszych oczach widzę ździebełka i pyłki, które, gdybyśmy im dopuściły wzmóc się, wielką nam mogą wyrządzić szkodę, jeżeli nie obrócimy sobie na pożytek tych uchybień i naszych niedostatków, poznając z nich coraz jaśniej naszą nędzę. Niech one nam otwierają oczy i poprawią wzrok nasz wewnętrzny, na podobieństwo tego błota, którym nasz Oblubieniec pomazał oczy ślepego i uzdrowił go. Widząc coraz wyraźniej wszelkie nasze niedoskonałości, coraz goręcej błagajmy Pana, aby z nędz naszych wyprowadził nasze dobro, abyśmy we wszystkim stały się przyjemne Jego Boskiemu Majestatowi”.
św. Teresa od Jezusa „Twierdza wewnętrzna” VI 4.11
Photo by Roger Casco on Pixabay
„[…] gdyby dusza zawsze była zjednoczona z wolą Bożą, rzecz jasna, że nigdy by zbłądzić ani zginąć nie mogła. Ale podchodzi ją diabeł swymi subtelnymi fortelami, i pod pozorem dobrego, po cichu i nieznacznie, pociąga ją najpierw do małych niewierności. Potem namawia do większych, wmawiając w nią, że nic w nich nie ma złego, powoli rozum jej zaciemnia i wolę oziębia, i starą miłość własną do życia pobudza, i tak, krok za krokiem oddala się od woli Bożej, a przystaje do swojej”.
św. Teresa od Jezusa „Twierdza wewnętrzna” V 4.8
„Nie kuś się o to, byś ty Mnie zamknęła w sobie, ale staraj się, byś ty zamknęła się we Mnie”.
Jezus do św. Teresy od Jezusa
Photo by Drazen Reljic on Pixabay
