„Chciałbym krzyczeć do uszu tylu kobiet i mężczyzn: oddanie dzieci na służbę Bogu nie jest ofiarą, lecz zaszczytem i radością”.
św. J. Escriva „Bruzda” 22
Photo by Thomas Wolter on Pixabay
Posty oznaczone jako zakonnica
Poniżej znajdziesz wszystkie posty oznaczone hasłem „zakonnica”. Jeśli uważasz, że któryś z nich nie powinien być tak oznaczony, albo że jeszcze któryś post powinien mieć takie oznaczenie, daj mi znać w komentarzu do danego posta. Nie obiecuję, że zmienię oznaczenia, ale obiecuję, że to sprawdzę!
Lubię dostrzegać świętość w cierpliwym ludzie Bożym
„Lubię dostrzegać świętość w cierpliwym ludzie Bożym: w rodzicach, którzy z wielką miłością pomagają dorastać swoim dzieciom, w mężczyznach i kobietach pracujących, by zarobić na chleb, w osobach chorych, w starszych zakonnicach, które nadal się uśmiechają. W tej wytrwałości, aby iść naprzód, dzień po dniu, widzę świętość Kościoła walczącego”.
papież Franciszek „Gaudete et exsultate” 1.7
Photo by Hoàng Đông Trịnh Lê on Pixabay
Proś za tych, którzy Mi służą
„Proś za tych, którzy Mi służą: rozkoszą moją jest dawać im łaski. Łaski mam przygotowane, ale chcę, aby o nie proszono”.
Jezus do SB Kunegundy Siwiec, „Miejsce mojego miłosierdzia i odpoczynku. Nadprzyrodzone oświecenia Służebnicy Bożej Kunegundy Siwiec”, s. 41
Photo by Norbert Staudt on Pixabay
Bez kierownictwa duchowego
„Bez kierownictwa duchowego młody zakonnik czy zakonnica może się znaleźć w bardzo niebezpiecznej sytuacji duchowej, skutkiem czego całe życie stanie się pustą «pantomimą doskonałości»”.
P. P. Ogórek OCD „Kierownictwo duchowe”, s. 3
Photo by Victoria_rt on Pixabay
Panie Jezu, staraj się o mnie
„Znajoma siostra zakonna lubi powtarzać: «Panie Jezu, staraj się o mnie, bo masz wielu konkurentów»”.
M. Jakimowicz „Jak poruszyć niebo?”, s. 185
Nie liczy się to, kim się było
„One mają w regule zakaz mówienia między sobą o przeszłości. To zresztą dla nich też wielka asceza, bo wielokrotnie mówiły mi w jakichś prywatnych rozmowach, że kiedy zdarza się siostrzyczka z dobrego domu, która zaczyna się mądrzyć, to niektóre mają jej ochotę powiedzieć: «Stara, gdybyś ty wiedziała, co ja przeżyłam». Ale powiedzieć jej tego nie mogą, bo w ich życiu nie liczy się to, kim się było, ale to, kim się jest”.
P. Krupa „Jutro ma na imię Bóg”, Kraków 2015, s. 91