„Przyjmować Cię każdego dnia, a potem od jednej Komunii do następnej, żyć w zjednoczeniu z Tobą, w Twojej bliskości, o, to jest już raj na ziemi!”.
św. Elżbieta od Trójcy Świętej „Dzienniczek” 150
Photo by Mario Cesar on Pixabay
Poniżej znajdziesz wszystkie posty oznaczone hasłem „ziemia”. Jeśli uważasz, że któryś z nich nie powinien być tak oznaczony, albo że jeszcze któryś post powinien mieć takie oznaczenie, daj mi znać w komentarzu do danego posta. Nie obiecuję, że zmienię oznaczenia, ale obiecuję, że to sprawdzę!
„Przyjmować Cię każdego dnia, a potem od jednej Komunii do następnej, żyć w zjednoczeniu z Tobą, w Twojej bliskości, o, to jest już raj na ziemi!”.
św. Elżbieta od Trójcy Świętej „Dzienniczek” 150
Photo by Mario Cesar on Pixabay
„Pług, który orze ziemię i czyni bruzdy, nie widzi ani nasienia, ani owocu”.
św. J. Escriva „Bruzda” 215
Photo by Kurt Bouda on Pixabay
„Zawsze, gdy jest szczególnie ciężko, gdy ciemności ogarniają ziemię, a słońce już gaśnie i gwiazdy nie dają światła, trzeba wszystko oddawać Maryi”.
bł. S. Wyszyński
Photo by David Garry on Pixabay
„Im bardziej oddalisz się od rzeczy ziemskich, tym bardziej zbliżysz się do niebieskich i większe skarby znajdziesz u Boga”.
św. Jan od Krzyża „Słowa światła i miłości” 170
Photo by Rezső Terbe on Pixabay
„Twoja szczęśliwość na ziemi jest tożsama z twoją wiernością wierze, czystości i drodze, którą Pan ci wyznaczył”.
św. J. Escriva „Bruzda” 84
Photo by Evgeni Tcherkasski on Pixabay
„Posłuchaj mnie uważnie: tutaj, na ziemi, nie ma pełnego szczęścia. Dlatego teraz, natychmiast, bez słów i bez robienia z siebie «ofiary», poświęć się w ofierze Bogu poprzez całkowite i absolutne oddanie”.
św. J. Escriva „Bruzda” 71
Photo by Evgeni Tcherkasski on Pixabay
„[…] grzech pychy jest złem tak ohydnym, że w porównaniu z nim wszelkie zło, tak na ziemi, jak i w piekle, jest niczym. Był to grzech, który aniołów pozbawił nieba i wtrącił ich do piekła, który zepsuł cały ród ludzki, sprowadził na ziemię tę nieprzeliczoną liczbę klęsk, co trwać będą aż do końca świata, a lepiej mówiąc, przez całą wieczność”.
Dom Sans od św. Katarzyny „Złota książeczka o praktyce pokory” IV
Photo by Bianca Van Dijk on Pixabay
„O ślepoto ludzka! Kiedyż już, kiedy zejdzie nam z oczu ta ziemia? Dla nas, co prawda, nie ma ona takiego powabu, by zdołała nas zaślepić zupełnie, gdyż i w naszych oczach widzę ździebełka i pyłki, które, gdybyśmy im dopuściły wzmóc się, wielką nam mogą wyrządzić szkodę, jeżeli nie obrócimy sobie na pożytek tych uchybień i naszych niedostatków, poznając z nich coraz jaśniej naszą nędzę. Niech one nam otwierają oczy i poprawią wzrok nasz wewnętrzny, na podobieństwo tego błota, którym nasz Oblubieniec pomazał oczy ślepego i uzdrowił go. Widząc coraz wyraźniej wszelkie nasze niedoskonałości, coraz goręcej błagajmy Pana, aby z nędz naszych wyprowadził nasze dobro, abyśmy we wszystkim stały się przyjemne Jego Boskiemu Majestatowi”.
św. Teresa od Jezusa „Twierdza wewnętrzna” VI 4.11
Photo by Roger Casco on Pixabay