„Głębia przyzywa głębię
hukiem Twych potoków”.Ps 42,8
Photo by Herman Vyverman on Pixabay
„Głębia przyzywa głębię
hukiem Twych potoków”.Ps 42,8
Photo by Herman Vyverman on Pixabay
„Lecz prawdziwe ubóstwo, ubóstwo, mówię, podjęte dla samego Boga, takie ma w sobie dostojeństwo, iż niczyjej łaski nie potrzebuje, dba tylko o łaskę Boga. A rzecz pewna, że kto nie potrzebuje nikogo, ten ma dużo przyjaciół. Wiem o tym z własnego doświadczenia”.
św. Teresa od Jezusa „Droga doskonałości” 2,6
„Czyż nie wiecie, że gdy zawodnicy biegną na stadionie, wszyscy wprawdzie biegną, lecz jeden tylko otrzymuje nagrodę? Przeto tak biegnijcie, abyście ją otrzymali. Każdy, który staje do zapasów, wszystkiego sobie odmawia; oni, aby zdobyć przemijającą nagrodę, my zaś nieprzemijającą. Ja przeto biegnę nie jakby na oślep; walczę nie tak, jakbym zadawał ciosy w próżnię, lecz poskramiam moje ciało i biorę je w niewolę, abym innym głosząc naukę, sam przypadkiem nie został uznany za niezdatnego”.
1 Kor 24-27
Photo by Thomas Wolter on Pixabay
„Jeśli płomień Bożej miłości zapalił się już w tobie, nie odsłaniaj go pochopnie, nie chciej wystawiać go na wiatr. Pilnuj ognia, aby nie zgasł i nie utracił swego ciepła. Oznacza to: uciekaj, jak dalece możesz, przed rozproszeniami, trwaj w skupieniu przed Bogiem, unikaj próżnych rozmów”.
św. Karol Boromeusz, przemówienie podczas synodu
„Nie ma prawdziwej modlitwy tam, gdzie nie ma żadnego wysiłku, żadnej pracy w czasie modlitwy”.
P. P. Ogórek „Kierownictwo duchowe”
Photo by reenablack on Pixabay
„Świat lektur przenosi go z dala od bolesnej rzeczywistości – niczym narkotyk, ale także jak objawienie”.
C. Duriez „Przewodnik po Narnii”
Photo by Mystic Art Design on Pixabay
„Spójrzmy więc na kapłana, który wie, że wymaga się od niego świętości życia, wstrzemięźliwości i anielskich obyczajów w postępowaniu. Chciałby tego wszystkiego, ale nie myśli o zastosowaniu prowadzących ku temu środków: postu, modlitwy, unikania złych i szkodliwych rozmów oraz niebezpiecznych poufałości”.
św. Karol Boromeusz, przemówienie podczas synodu
Photo by István Kis on Pixabay
„Któż, słysząc ten cudowny głos, pełen słodyczy, miłości i spokoju: «Ojcze, przebacz im», nie ogarnie zaraz całym uczuciem serca swoich nieprzyjaciół? «Ojcze» – powiedział – «przebacz im». Czy można było dodać więcej łagodności i miłości tej modlitwie?
On jednak dodał! Mało Mu było się modlić, chciał jeszcze usprawiedliwiać. «Ojcze – mówił – przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią». Wielce bowiem grzeszą, ale mało rozumieją”.bł. Eldred „Zwierciadło miłości”, ks. 3,5
„Nie zamknął oczu i płomień wybuchł wokół niego i zatańczył mu w duszy”.
K. DiCamillo „Opowieść o Despero”, tł. A. Cioch
Photo by Gerd Altmann on Pixabay