„Otrzymujemy światło i pomoc Bożą do kierowania duszami i pocieszania ich, gdy nie opowiadamy o naszych osobistych problemach, by sobie ulżyć”.
św. Teresa od Dzieciątka Jezus
Posty oznaczone jako pomoc
Z łez ocieraj cudze oczy
„A gdy serce twe przytłoczy
Myśl, że żyć nie warto,
Z łez ocieraj cudze oczy,
Chociaż twoich nie otarto”.M. Konopnicka
Photo by Tobias Wahlqvist on Pixabay
Największą ofiarą jest wypełnianie obowiązków
„Największą ofiarą jest uczciwe i dobre wypełnianie codziennych obowiązków, uczynność i miłość w każdych okolicznościach”.
słowa Jezusa, A. Lenczewska „Świadectwo” 192
Photo by Лариса Мозговая on Pixabay
Jestem zbytnio sobą zajęta
„Kiedy jej się zdawało, że jestem zbytnio sobą zajęta, powiedziała mi: «Zamykać się w sobie, to wyjaławiać swą duszę! Trzeba wtedy szybko zabrać się do pełnienia uczynków miłości bliźniego».
«Niekiedy – mówiła – człowiek czuje się tak źle ze sobą samym, w swym wnętrzu; powinien wtedy natychmiast wyjść z zajmowania się sobą. Pan Bóg nie nakłada nam wcale obowiązku pozostawania w swoim własnym towarzystwie. Przeciwnie! Pozwala często, byśmy byli sobie niemili po to, żebyśmy opuścili siebie samych. W tym wypadku widzę tylko jeden środek, opuścić siebie i pójść odwiedzić Jezusa i Maryję przez pełnienie uczynków miłości bliźniego»”.o św. Teresie od Dzieciątka Jezus w: „Dzieje duszy”
Nie bój się, robaczku Jakubie
„Nie bój się, robaczku Jakubie,
Nieboraku Izraelu!
Ja cię wspomagam – wyrocznia Pana –
Odkupicielem twoim – Święty Izraela”Iz 41,14
Umiała siać radość wokół siebie
„Teresa myśli nie tylko o siostrach, które potrzebują jakiejś konkretnej pomocy, ale również o siostrach cierpiących, strapionych i smutnych, aby je rozradować swoją dobrocią. Umiała siać radość wokół siebie, ponieważ stale usiłowała żyć w radości uśmiechając się do Pana Boga i do ludzi. Radość to jedna z najbardziej charakterystycznych cech małej drogi”.
s. M. Elżbieta od Ducha Świętego o św. Teresce od Dzieciątka Jezus
Nie ten jest prawdziwie odważny
„- Cóż stąd? – odpowiedziała Miłorada. – Przecież nie zawróciłeś z drogi. Nie ten jest prawdziwie odważny, kto się niczego nie boi, ale ten, kto bojąc się – nie ucieka.
Piotruś zadumał się.
– Kiedy tu szedłem, myślałem sobie, że może i ty, tak samo jak ludzie, odeszłaś stąd gdzieś daleko. To jest przecież Las Najsmutniejszy.
– Nawet w najgorszym miejscu i o najgorszym czasie można spotkać człowieka, który szuka pomocy dla innego. Dlatego muszę tu być.
– Więc zawsze można cię znaleźć?
– Zawsze. Znajdują mnie ci, którzy podejmują trud nie dla siebie”.I. Jurgielewiczowa „O chłopcu, który szukał domu”
Ta, która jest jego towarzyszką
„Ta, która jest jego towarzyszką […], musi przez swobodną osobistą decyzję przybyć z pomocą mężczyźnie i tym samym pozwolić mu, by stał się tym, kim musi być”.
E. Stein
To jest mój cel
„Śnić sen najpiękniejszy ze snów,
Iść w bój w imię cierpień i krzywd
I nieść ciężar swój ponad siły,
Iść tam gdzie nie dotarłby nikt.
To nic, że mocniejszy jest wróg,
Że twierdz obległ setki i miast,
Lecz bić, bić się, aż do mogiły,
Iść wciąż, aby sięgnąć do gwiazd.
To jest mój cel,
Dosięgnąć chcę gwiazd,
Choć tak beznadziejnie
Daleki ich blask.
By zdobyć swój cel
I do piekła bym mógł
Pod sztandarem swym iść
Gdyby chciał
W tym dopomóc mi Bóg.
Właśnie to posłannictwa jest cel,
Więc ślubuję tu dziś
Mężnym być i nie skalać się łzą,
Gdy na śmierć przyjdzie iść.Może świat lepszym stanie się znów
Wtedy gdy ten rycerski mój pas
Włoży ten co ślubował niezłomnie
Iść tak, aby sięgnąć do gwiazd”.Joe Darion „Człowiek z La Manchy – Śnić sen”
Inni ludzie mają takie same problemy
„[…] ważna jest świadomość, że inni ludzie mają takie same problemy jak my, żeby nie być takim egoistą, co to myśli, że świat kręci się wokół tego, co ludzie myślą o twoim wyglądzie, jak się czujesz i co robisz, oraz faktu, że jakiś chłopiec nie podszedł i nie poprosił cię do tańca. Oni nie zawsze cię oceniają i osądzają krytycznie. Oni myślą o sobie i to ty musisz się na to zdobyć i wyjść do ludzi, bo kiedy dotykamy innego człowieka, to w tym samym momencie dotykamy samych siebie – pomagamy samym sobie”.
P. G. Zimbardo „Nieśmiałość”, Warszawa 2012, s. 93