„Są ludzie pozbawieni poczucia czasu. Chcą zrywać kwiaty, które jeszcze nie stały się kwiatami: i wtedy okazuje się, że nie ma kwiatów”.
A. de Saint-Exupéry
Photo by cocoparisienne on Pixabay
„Są ludzie pozbawieni poczucia czasu. Chcą zrywać kwiaty, które jeszcze nie stały się kwiatami: i wtedy okazuje się, że nie ma kwiatów”.
A. de Saint-Exupéry
Photo by cocoparisienne on Pixabay
„Oni [kaznodzieje i teologowie] ze swego urzędu winni żyć wpośród ludzi i z ludźmi obcować, i bywać na dworach książęcych, nieraz i w zewnętrznym zachowaniu stosować się do obyczajów światowych. Czyż więc małej, córki moje, potrzeba im cnoty i mocy ducha, aby umieli przestawać ze światem i żyć wśród świata, zajmować się sprawami świata i stosować się, jak mówiłam, do obyczajów świata, a przy tym jednak duchem być obcymi światu i nieprzyjaciółmi świata, i żyć na świecie jak na wygnaniu, słowem, nie ludźmi być, ale aniołami?”
św. Teresa od Jezusa „Droga doskonałości” 3,3
„Żyje naprawdę, kto jest użyteczny dla wielu, żyje naprawdę, kto rozporządza sobą; ci natomiast, którzy siedzą w ukryciu i gnuśnieją, tak pozostają w domu, jak w grobie. U nich na progu można wyryć w marmurze imiona; oni umarli za życia”.
Seneka
Photo by Николай Оберемченко on Pixabay
„Oto ludzie wędrują, aby podziwiać szczyty gór, spiętrzone fale morza, szeroko rozlane rzeki, ocean otaczający ziemię, obroty gwiazd. A samych siebie omijają, siebie nie podziwiają”.
św. Augustyn
Photo by Николай Оберемченко on Pixabay
„Biegnie to życie, biegnie, człek do grobu się zbliża i dziwna dola człowieka na ziemi, coraz bardziej nędza własna w oczy kole, to przerażające ubóstwo ducha, brak sił ku podźwiganiu się ku wyższemu dobru, a obrzydlistwo tego, co ziemskie i liche, ciągle jeszcze nęci. Ach, jak wielka to prawda, że życie człowieka jest to bojowanie aż do ostatniego tchnienia”.
św. Rafał Kalinowski, list, Czerna, 24 lutego 1904
Photo by Jose Antonio Alba on Pixabay
„Poszukujesz drogi? Jezus, zanim ci powiedział dokąd masz iść, powiedział, przez co masz przejść. Powiedział: Ja jestem Drogą. Drogą do czego? Do Prawdy i do Życia. Przebywając u Ojca Jezus jest Prawdą i Życiem, przyjmując nasze ciało stał się Drogą. Sama droga przyszła do ciebie: wstań i idź. Chrystus, jako człowiek, jest twoją Drogą; jako Bóg jest twoją Ojczyzną”.
św. Augustyn
Photo by Tobias Steinert on Pixabay
„Nie jest świat godny jednej myśli człowieczej, gdyż on należy się Bogu. Dlatego kradniemy Bogu każdą myśl nieodnoszącą się do Niego”.
św. Jan od Krzyża „Słowa światła i miłości. Przestrogi”, s. 46
Photo by Pete Linforth on Pixabay
„Nikogo jednak nie powinna przerażać ta droga, gdyż Bóg nie nakłada takich ciężarów, których chrześcijanin nie mógłby unieść. Wprost przeciwnie – człowiek otrzymuje indywidualnie dobrany krzyż, który danej osobie daje najlepszą możliwość pokuty i zadośćuczynienia za grzechy własne i świata całego”.
„Naśladowanie”, s. 329-330
Photo by RENE RAUSCHENBERGER on Pixabay